|
|
|
 |
 |
 |
| |
|
KOMPOZYCJA TAŃCA RUCH TANECZNY
To ruchy elementarne (ruch, bieg, podskok, przeskok, wymach, przytupnięcie, krążenie), które łączą się w pewne zestawy określone krokiem tanecznym.
KROK TANECZNY
Charakterystyczny dla danego tańca kompleks ruchów elementarnych przede wszystkim nóg posiadający trwale uformowaną strukturę przestrzenną ruchową i stanowiący jednostkę tańca. Jednakowe cząstki tańca zawarte w jednakowych odstępach rytmicznych dzięki którym tancerz przesuwa się w dowolnym kierunku lub zmianie jednego kierunku na inny.
MOTYW TANECZNY
Może składać sie z kilku kroków tanecznych albo tylko z jednego a także z różnych elementów i tanecznych ruchów ciała. W układach tanecznych wyróżniamy motywy główne, główne-równorzędne i poboczne.
W większych kompozycjach może być jeden główny motyw taneczny rozwijany i uzupełniany w całym układzie. Motyw główny może powracać w tej samej postaci lub też zmienionej (np. inne tempo). Kompozycja większa może zawierać kilka motywów równorzędnych powiązanych ze sobą motywami pobocznymi z których jedne mogą być rozwinięciem motywów głównych inne zaś stanowią stopniowe przejście od jednego motywu do drugiego lub spełniają rolę bezpośrednich łączników względnie akcentów zamykających.
TEMAT TANECZNY
Zestaw, kompozycja kroków tanecznych, ilość kroków w temacie tanecznym, sposób zakończenia tematu a nawet dobór pewnych kroków uzależniona jest zwykle od budowy utworu muzycznego.
FIGURA TANECZNA
Wyodrębująca się i posiadająca pewną utrwaloną formę część tańca. Figury taneczne wyodrębniają się poprzez zmianę w sposobie tańczenia pary lub zespołu. Zmiana ta to zastosowanie innego kroku czy tematu tanecznego, innych objęć, połozenia rąk lub wzajemnej pozycji tańczących. Figura taneczna może się zaznaczyć poprzez zmianę nastroju, wyrazu emocjonalnego czy treśc ruchu tanecznego. Bywają figury typowe dla danego tańca lub tzw. figury uniwersalne (stosowane w wielu tańcach).
RYTM TANECZNY
Czasowo dynamicznie uporządkowanie elementów ruchu tanecznego.
Cechą charakterystyczną rytmu tanecznego jest wzajemna zależność elementów muzycznych i ruchowych.
Umiejętność operowania rytmem może wzbogacić kompozycję taneczną.KOMPOZYCJA TANECZNA
Składa sie z ruchów ciała, które oparte są na rytmach i ujęte w rysunki choreograficzne oraz ułożone w tempie i nasileniu dynamicznym odpowiednim dla stylu i nastroju danego tańca.
UKŁAD TANECZNY
Trwa w określonym czasie i przestrzeni. W układzie tanecznym planujemy: charakterystyczne ruchy dla tematu tanecznego i rysunki w przestrzeni które zespół kreśli wykonując dane ruchy.
CHARAKTER I FUNKCJE ELEMENTÓW POMOCNICZYCH (kostiumów, dekoracji i światła)
Artystyczny aspekt tańca podnosi odpowiednia oprawa, tj. odświętności które potęguje przeżycia widza jak i tancerza.
1.
Strój tancerza i tancerki to już kostium sceniczny. Nie tylko zdobi ale wiąże się bezpośrednio z odgrywaną rolą w tańcu.
Rodzaj i charakter kostiumów pomagają nam odróżnić postaci na scenie a także dodają blasku całemu przedstawieniu. Kostiumy muszą być wygodne i nie krepujące ruchów. Bardzo estetyczne i zgodne z koncepcją choreografa współpracującego ze scenografem.
2. Dekoracje - utrzymane w tej samej konwencji co kostium. Nie mogą przeskadzać tańczącym w ruchu a widzom w odbiorze. muszą współgrać z atmosferą akcji scenicznej. Konieczne jest zachowanie dużej, wolnej przestrzeni.
3. światło - potęguje urok przedstawienia i podkreśla barwność sceny. Plastyczność uzyskanych obrazów tanecznych tworzy odpowiedni klimat sceniczny.
Od ciemności do pełnego oświetlenia.
Elementy pomocnicze muszą ze sobą współgrać i wzajemnie się uzupełniać.
Opracowała Renata Gawlak-Spyra
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
