| Sylwia Górak | ||||
Performance dźwiękowy odbywał się w ciemności INSTRUKCJA DLA ŚPIEWAKÓW Dźwięk wydobywa się tworząc w myśli ścianę od czoła do serca w kierunku kręgosłupa i potylicy. Dźwięk idzie z serca , nie z gardła, szczęka luźna , podniebienie dziesięć centymetrów nad głową . Mniej więcej tak należy wyobrażać sobie swoje ciało śpiewając , aby osiągnąć tzw. Czystość i wysokość Dźwięku. Wtedy głos wyzwala się " sam" używając materii, którą jest ciało śpiewaka jako instrumentu , pudła rezonansowego z wbudowanym mózgiem. Fizyczna bierność pozwala dotknąć pierwotnej istoty istnienia i prawie zwierzęcej ekspresji emocjonalnej. Resztę scenariusza w performance to robota dla intelektu i zmysłu syntezy. Moje świadome istnienie konstruuje sensy w chaosie , w nieokreśloności podobnej do tej w jakim niepewna i nieokreślona jest nasza wiedza. Czytuje Wittgensteina , zajmuję się sztuką zgadzając się z nim i przecząc mu nie oddzielając tego co miękkie od tego co twarde lecz poszukuję twardości w tym co miękkie. Filozoficzne ja kurczy się do bezwymiarowego punktu a pozostaje przyporządkowana rzeczywistości. Ja performera , czyli moje , zaczyna się moją skórą. Nikt nie wie gdzie się kończy. W ten sposób mogę uchwycić filozoficzne Ja . W performance poszerzam tu i teraz lub tam i wtedy pole własnej świadomości zmysłowej, ale intelekt i zdolność precyzują sposób w jaki to robię. Biorę pod uwagę specyfikę sytuacji , przestrzeni , czasu , wrażeń zmysłowych publiczności. Interesują mnie chwile zetknięcia świata naturalnego z rzeczywistością sztuki: ta chwila to performance. Moje akcje istnieją wszystkie równocześnie przed swoim pojawieniem się , w czasie syntezowania się koncepcji , po zakończeniu. Umysł to wędka, którą zarzucam w tę wszech rzeczywistość nie zorganizowaną jeszcze według przestrzeni czasu ciągu przyczynowo skutkowego. W symultaniczny performance chce uwzględnić ideę wszech rzeczywistości przy której chronologia , czy jakaś historia własnej twórczości jest sztucznością. Wszech rzeczywistość to równoczesność zdarzeń , punktów na mapie: Łódź , Poznań , Lublin, dźwięków , ciemności i światła dzięki któremu coś możemy zobaczyć . pokazane akcje to równoczesne eksplozje powstających sensów. W performances posługuję się głosem wraz z obecną w nim przestrzenia wnętrza. Wydobywam go na dwa sposoby; mięśniowo, lub bardziej psychicznie bez użycia siły. Śpiew jest jedną z prostszych form komunikacji emocjonalnej , miłosnej. Czasem używam go do orientacji w przestrzeni poszukując na przykład środka sali z zasłoniętymi oczami, lub kształtuję nim przestrzeń dźwiękową. Podejmuję dialogi z akompaniamentem fortepianowym. Światło pozwala widzieć lub oślepia. Tworzy formę w kształcie wnętrza zatrzymując się na ścianach. Cisza warunkuje dźwięk , tak jak ciemność warunkuje jasność . |
||||
| Ur.
1975r.
|
||||