Grupa performerska Sędzia Główny [Karolina Wiktor (ur. 1979) i Aleksandra Kubiak (ur. 1978)]. Absolwentki Instytutu sztuki i Kultury Plastycznej przy Uniwersytecie Zielonogórskim. Tworzą performance zarówno razem, jak i oddzielnie. Brały udział m.in. w festiwalu perrformance'u w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (2001), w festiwalu młodej sztuki Rybie oko (2002) w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej i w karakowskim Święcie kobiet (2004). Ich performance od początku związany był z zależnością od siebie. Opowiadając o kobiecie prowadzą dyskurs z jej płciowością, seksualnością, układem ról, dyskurs z widzialnym i akceptowalnym społecznie zachowaniem, a tym co poza jego granicami. Wchodząc w ten obszar okazuje się, że dyskurs nie tylko dotyczy kobiety, o co w naturalny sposób posądza się performerki. Okazuje się, że to pole jest wielopłaszczyznowe. Jakie to paradoksalne, że kobieta przeglądając się w kobiecym wizerunku robi makijaż już nie sobie ale tobie...

Performance Rozdział XXIV

Performans Rozdział XXIV grupy Sędzia Główny był niespodzianką dla gości wernisażu. Sędziny Główne w swoich performansach posługują się językiem ciała igrając z oczekiwaniami publiczności oraz, niejednokrotnie, z własną granicą bólu. Tak było i tym razem. Dziewczyny połączyły swoje usta oraz pochwy plastikowymi rurami. Ramiona i uda nakłuły wenflonami przyszpilającymi różowe wstążki, które zostały zawiązane na kokardę. Ta metafora więzi pomiędzy matką i córką - dwoistości i zjednoczenia, bólu i radości, tego co cielesne z tym co duchowe - to jeden z bardziej udanych projektów dziewczyn z Zielonej Góry.