Florent AZIOSMANOFF

Florent Aziosmanoff, Little Red Riding Hood (Czerwony Kapturek), 2002. [Real-time fictional system for 3 autonomous robots (system fikcjonalny dla trzech autonomicznych robotow Aibo ewoluujacych w czasie realnym)]

The system operates on the basis of initiative-taking by characters, programmed not as a function of behaviourist analysis, but in terms of their motivations. Based on various works including Bruno Bettelheim's book 'The Uses of Enchantment', the overall conception is based primarily on deep-seated penchants rather than mechanisms of "adapted response" or action-reaction, so as to avoid mechanical reactions and repetition of stereotyped responses. This approach generates a huge variety of situations and the opportunity of gaining other perspectives on the relational system played out in the fairy tale. It is more an "artificial life" type of approach, which stimulates then selects the "emerging properties" most likely to express the dramatic functions of the fairy tale.

The Sony Aibo (ERS 210A) robots are equipped with numerous sensors: touch sensors on the head, chin and back, an accelerometer, a camera and a microphone. They movements are based on the actuation of 20 or so motors, accompanied by sounds (tonal language) and light signals (LEDs). They can communicate with the outside world using sound recognition, image recognition, gravity recognition, radio transmission between themselves and in some cases with a base. They are programmed by specific software and an SDK. It is possible to program all their inputs/outputs and develop specific behaviours or scenarios including learning mode.

Uklad dziala na zasadzie podejmowania decyzji przez poszczególne "postacie", zaprogramowane nie w funkcji analizy behawiorystycznej, lecz w kategoriach motywacyjnych. Na podstawie róznych zródel, w tym ksiazki Bruna Bettelheima 'The Uses of Enchantment' [Stosowanie czarów], koncepcja calosci opiera sie bardziej na wykorzystaniu gleboko ukrytych sklonnosci niz na mechanizmach „reakcji przystosowawczej" czy prostej zasady akcji i reakcji; ma to na celu unikniecie reakcji mechanicznych i powtarzania reakcji stereotypowych. Takie podejscie powoduje powstanie ogromnej liczby rozmaitych sytuacji, które pozwalaja uzyskac inne spojrzenie na uklad relacji ukazywany w bajce. Jest to wiec raczej podejscie typu „sztucznego zycia", w którym stymulowane sa, a nastepnie selekcjonowane „pojawiajace sie" cechy mozliwie najbardziej przydatne do wyrazania funkcji dramatycznych tej bajki.

Roboty Sony Aibo (ERS 210A) sa wyposazone w liczne czujniki: czujniki dotykowe na glowie, podbródku i plecach oraz akcelerometr, kamere i mikrofon. Kazdy robot wprowadzany jest w ruch przez okolo 20 silniczków; ruchom towarzysza sygnaly dzwiekowe (jezyk tonowy) i swietlne (diody). Roboty moga sie komunikowac ze swiatem zewnetrznym dzieki rozpoznawaniu dzwieków, rozpoznawaniu obrazów, rozpoznawaniu grawitacji, oraz dzieki komunikacji radiowej pomiedzy soba, a w niektórych sytuacjach takze z baza. Do ich zaprogramowania zastosowano specjalnie opracowany program komputerowy oraz program SDK. Dzieki temu mozna zaprogramowac wszystkie wejscia/wyjscia robotów i zadac im specyficzne zachowania czy scenariusze dzialan z uwzglednieniem trybu uczenia sie.