POEMAT DLA LICEALISTEK                 czyli                 POETYCKIE DYGRESJE NA TEMAT                 KWIATÓW POLSKICH                 albo                 WIERSZ UMIARKOWANIE ZAANGAŻOWANY                 POD KONIEC DRUGIEGO TYSIĄCLECIA         W Gdyni nigdy nie było tramwajów,         za to był tu papież,         z Kamiennej góry dobrze słyszeliśmy         rozdygotany głos echa,         słyszeliśmy głos, który         docierał nawet do toalet         na czterech kółkach,         ustawionych na placu po to,         żeby podczas walenia kupy         nikt nie zapomniał o Bogu,         wypróbowaliśmy to - działało nad podziw dobrze,         i wtedy w głębi naszych obmierzłych dusz         drgnęło straszliwe poczucie - chyba winy,         bo oto z radiowego głośnika popłynęło przerażające         zapewnienie, iż dzisiaj w godzinach rannych         prymas spotkał się z przedstawicielami społeczności         żydowskiej, wymieniono zwyczajowe "Heil Hitler!",         byliśmy zdruzgotani, smutni, co teraz będzie,         cała broń przeciwko międzynarodowemu ateizmowi,         gasnące źródło uśmiechu i ogólne         wyniszczenie, ale nasze obawy okazały się płonne,         pryt, pryt, zatrzeszczało w głośniku,         eksplozja, fajerwerk, sam Ojciec gwałtownym         ruchem ręki dał znak, by wszyscy zamilkli,         nawet gitarzysta grający stopami na swoim         insrumencie, jasne ekumeniczne światło         spaliło krzaki u podnóża Kamiennej Góry         i nagle stało się jasne, że nic złego         się nam nie stanie, byliśmy na pełnym morzu,         krytyka nas nie dosięgała, nikt nie         mógł nam nic zrobić, tylko mnie wciąż         dręczyły trzy pytania mikroskopijnej wprost wielkości:         Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Kto nam obciągnie?

CE.90