|
Robert Maciejuk tworzy obrazy od początku lat 90-tych. Każda jego malarska decyzja zmierzała w kierunku subtelnego przekroczenia istniejących konwencji. Stąd ciągle wydaje nam się, że malarstwo to jest znajome i bliskie. Wynika to z przyjętej strategii artysty, która odnosi się do używania kulturowych znaków, symboli, cytatów, czerpanych ze współczesnych mediów reklamy, a także ze starych podręczników, bajek, czasopism, tablic, etykiet, kart pocztowych itp. Poszukiwanie światów z tzw. drugiej ręki staje się w wypadku malarstwa Roberta Maciejuka zasadą wiążącą, która odwołuje się do klasycznej technologii. Artysta stosuje farby olejne, podmalówki, laserunki, płótno
i inne tradycyjne materiały.
Znaki i inne malarskie formy zawsze penetrowały granicę tego - o czym wiemy (widzimy) i tego innego - co odkrywamy. Kiedy zaś ten sam element z obrazu napotkany potem np. przy szlakach kolejowych staje się on ”obrazem
Maciejuka” a przestaje być znakiem kolejowym.
Kiedy malarz wkroczył w świat bajek pozbawił malowanych bohaterów filmów dla dzieci - ich naturalnego otoczenia czyli bajkowego tła. Zachowując swoją wizualną tożsamość stali się oni przewrotnie demoniczni (wystawa
„Beautiful” w Galerii Białej w 2003 roku).
Ostatnie obrazy Maciejuka są powrotem do tego, co zostało wyrzucone w poprzednim cyklu czyli krajobrazów z bajek. Tym razem nowe prace zostały pozbawione postaci misiów, królików i innych dziecięcych bohaterów.
Wystawa w Białej nawiązuje w swoim tytule do filmu Antonioniego „Blowup”, znanego w Polsce jako „Powiększenie”. Można powiedzieć, że wiemy co to jest pustka, ale dopiero kiedy oglądamy najnowsze obrazy Maciejuka możemy jej doświadczyć realnie. Ilustracje z bajek
z dzieciństwa nie będą już tak beztroskim wspomnieniem.
A obrazy ? To konkret i nowa tożsamość - namalowana.
Robert Maciejuk urodził się w 1965 roku. Studiował na ASP w Warszawie (dyplom w 1990). Z Galerią Białą współpracuje od 1991 roku.
Ma w dorobku wystawy indywidualne m.in. w Galerii Foksal w Warszawie (1994, 1996, 2002), Galerii Arsenał w Białymstoku (1997, 2004), w Otwartej Pracowni w Krakowie (2001), Instytucie Polskim w Rzymie i Berlinie (2004) oraz wystawy zbiorowe m.in. „Kunst, Europa” w Kunstverein w Bonn (1991), „Granice obrazu”(1997), „Scena 2000” (2000), „Za czerwonym horyzontem” w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie (2004), „Here and Now” w Galerii Zachęta w Warszawie (2001)
Mieszka w Warszawie.
|
