 |
 
|
|
Kropki Kropki, plamki, fotografie... ścinki przeszłości, portrety miejsc, chwil, ulotne myśli i dziesiątki wydarzeń. Z tych wszystkich punkcików składa się nasz świat, nasze życie, nasza przestrzeń. Bitmapy zazębiających się i przenikających elementów - tak można zdefiniować nasze życia. Można też zaryzykować stwierdzenie, że im więcej owych różnorodnych składników, tym nasze życie ciekawsze - teoretycznie przynajmniej i z oddalenia. Osobiście współczuję wszystkim tym, którzy każdego dnia odtwarzają identyczny schemat, a jedynymi zmiennymi w topografii ich dnia są niezależne od nich pogoda i program telewizyjny (choć ten ostatni zmierza nieuchronnie ku potwierdzeniu równania wczoraj = dzisiaj = jutro). Współczuję - ale wiem też , że w pewnych kulturach scenariusz, w którym życie jest nie zmieniającym się ciągiem takich samych dni, stanowi wartość najwyższą - i nie myślę w tej chwili o żadnej cholernej utopijnej społeczności. Kto nie wierzy, niechaj zajrzy: Ruth Benedict Wzory kultury W-wa 1999, s. 122 - 194. W tym miejscu znajdą się - i będzie ich sukcesywnie przybywać - werbalne wersje krótkich wycinków naszej rzeczywistości. Wycinków nie zawsze kolorowych i jasnych, ale również nie wyłącznie ciemnych - choć o rzeczach nieprzyjemnych pisze się zazwyczaj zdecydowanie przyjemniej, niż o tych przyjemnych. Nie oznacza to jednakowoż, że pisząc o rzeczach przyjemnych nie można odczuwać przyjemności. Jeśli ktoś pragnie rzeczywistości innego człowieka (nie naszej), niechaj przeczyta: Douglas Coupland Polaroidy z koncertu W-wa 1998 - mikołajowie z supermarketu podarowali mi tę książkę za 2,99 zł. To ona stała się inspiracją dla utworzenia tej podstrony.
|
 |