Strona główna

sztuka - galerie - wystawy - wydarzenia – 1. POLSKA – 2. ŚWIAT

KALENDARIUM ŚWIAT

Do 23 stycznia 2011. Austria. Wiedeń, MUMOK, „The Moderns – revolutions in art and science”. Wystawa ukazuje początki modernizmu i ich związki z epokowymi odkryciami naukowymi. Historycznie ekspozycja będzie dotyczyć lat 1890 - 1935 i zgromadzi prace takich artystów, jak Giacomo Balla, Marcel Duchamp, František Kupka, László Moholy-Nagy, Amédée Ozenfant, Francis Picabia, Man Ray czy Jacques Villon.

Do 6 stycznia 2011. Hiszpania, Kastylia. León, MUSAC, „Model kit. Thinking Latin America from the MUSAC Collection”. Wystawa prezentuje ponad 40 współczesnych artystów Ameryki Łacińskiej z kolekcji Muzeum. Wystawa bierze tytuł od książki „62/ A Model Kit” Julio Cortázara z 1968 roku i ma w podobnie śmiały sposób przeczyć tradycyjnym narracjom.

Do 25 listopada 2010. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Irving Penn, 1917-2009. Irving Penn (ur. 16 czerwca 1917 roku - zm. 7 października 2009 roku - amerykański fotograf. Brat Arthura Penna, studiował w Philadelphia Museum School of Industrial Art (1934–1938). Najbardziej znany jest ze swoich fotografii mody oraz ze zdjęć portretowych. Zaczynał jako malarz, następnie rozpoczął prace jako fotografik w magazynie Vogue. Został najbardziej znanym amerykańskim fotografem mody. Jego twórczość charakteryzuje się pozornym chłodem, wyrafinowaniem i wizualnym przepychem.

Do 31 października 2010. Niemcy. Kolonia, Museum Ludwig, „Moving images: artists & video/film”. Muzeum po raz pierwszy od 30 lat, od kiedy gromadzi prace wideo i filmy, pokaże obszerny przegląd kolekcji. 3.09.2010 odbędzie się sympozjum towarzyszące ekspozycji: „From close and afar: the interweaving of art and cinema around 1970”.

Do 31 października 2010. Szwecja. Göteborg, Göteborgs Konsthall, „Disidentification”. Wybrani artyści pokażą prace dotyczące związków ciała i politycznie nacechowanych pojęć, takich jak alter-ego, maskarada, metamorfoza, przebranie, itp.

Do 30 października 2010. Francja. Paryż. Jeu de Paume. Gaston Chaissac. Galeria gości do końca października wystawę monograficzną stosunkowo mało znanego, częstokroć uważanego za marginalnego, a żyjącego w latach 1910-1964 artysty. Za życia cieszył się on pewną sławą jedynie przez kilka lat, ale Chaissac specjalnie o sławę nie zabiegał. Wystarczyło mu silne poczucie własnej indywidualności artystycznej – uważał się, jak sam pisał, za artystę „nieuleczalnego”, co zresztą poświadczył mu na piśmie lekarz w roku 1938.

Do 19 września 2010. USA. Nowy Jork, New Museum, Rivane Neuenschwander, „A day like any other”. Wystawa brazylijskiej artystki pokaże prace z ostatnich dziesięciu lat. Tworzy ona instalacje, posiadające często charakter environment. Jest także wydawcą i działaczką społeczną, a jej prace mówią o relacjach międzyludzkich, spotkaniach, współobecności.

Do 17 października 2010. Anglia. Londyn, Galeria Saatchi, „Newspeak: British art now”. Najnowsza wystawa w Saatchi to prezentacja artystów z Wielkiej Brytanii, którzy w międzynarodowym gronie nie są jeszcze dobrze znani, a w ciągu ostatnich kilku lat zaczęli stawiać swe pierwsze kroki w świecie sztuki. Tytuł wystawy – newspeak - pochodzący z powieści George’a Orwella „1984”, oznaczający język, którego słownictwo ubożeje z roku na rok, ma kontrastować z językiem, jakim posługują się artyści, a który nieustannie ewoluuje.

Do 10 października 2010. Niemcy. Berlin, Hamburger Bahnhof, Bruce Nauman, „Dream Passage”. Duża retrospektywa amerykańskiego artysty, zorganizowana, by towarzyszyć prezentacji wielkiej instalacji architektonicznej „Room with my soul left out, room that does not care” z 1984 roku, podarowanej berlińskiej Galerii Narodowej przez kolekcjonera Friedricha Christiana Flicka.

Do 3 października 2010. Austria. Wiedeń, MUMOK, Brigitte Kowanz, „Now I see”. Austriacka artystka zaprezentuje prace powstałe od 1984 roku – murale, instalacje, prace związane z architekturą. W latach 80. odrzuciła tradycyjne metody malarskie i sięgnęła po fluorescencyjne farby i kolorowe światła. W Wiedniu artystka wykreuje całe pokoje – instalacje, gdzie światło, odbicia lustrzane i język podlegać będą eksperymentom percepcyjnym.

Do 3 października 2010. Austria. Wiedeń, MUMOK, „Painting: Process and expansion. From the 1950s till now”. Wystawa poświęcona jest malarstwu od lat 50. XX wieku do dzisiaj. Prace pochodzą z kolekcji muzeum, są to dzieła artystów takich, jak John Baldessari, Gérard Deschamps, Dan Flavin, Donald Judd, Yves Klein, Jiří Kovanda, Robert Morris, François Morellet, Jackson Pollock, Robert Rauschenberg, Gerhard Richter, Gerwald Rockenschaub, Niki de Saint Phalle, Frank Stella, Cy Twombly, Franz West.

Do 26 września 2010. Włochy. Turyn, GAM-Civic Gallery of Modern and Contemporary Art, „Permanent mimesis: An exhibition on realism and simulation”. Wystawa pokazuje artystów europejskich, amerykańskich oraz pochodzących z Azji, których prace – wykonane w najróżniejszych mediach – mają tę cechę wspólną, iż w pewnym momencie ujawniają swoją konstrukcję na tyle, by ujawnić swój iluzyjny charakter.

Do 26 września 2010. Holandia. Rotterdam, Witte de With Centre for Contemporary Art, Morality programme: Act VII: Of facts and fables. Wystawy te to kolejne odsłony serii wydarzeń prezentowanych od 2009 roku pod wspólnym hasłem „Moralność”. Poszczególne "akty" odnoszą się do miejsc, w których podziały na to, co dobre i co złe, nie są zbyt jasne. Odsłona VII odnosi się do podziału na to, co przynależne do świata faktów, codzienności, oraz na to, co kojarzone jest ze światem podań i baśni.

Do 26 września 2010. Niemcy. Berlin, Neue Nationalgalerie, Alte Nationalgalerie, Friedrichswerdersche Kirche, Hamburger Bahnhof, „Who knows tomorrow”. Tytuł wystawy, który można swobodnie przetłumaczyć jako „Któż wie, co przyniesie jutro”, odnosi się do powiedzenia, które często powtarzane jest w różnych częściach Afryki. Czterech artystów, którzy zaproszeni zostali do udziału w wystawie, ma afrykańskie korzenie. To: El Anatsui, Pascale Marthine Tayou, Yinka Shonibare, Zarina Bhimji i António Ole.

Do 19 września 2010. Anglia. Londyn, Serpentine Gallery, Wolfgang Tillmans. Tillmans sam zaprojektował ekspozycję w Serpentine, która będzie prezentować jego prace z ostatnich 10 lat.

Do 19 września 2010. Szwecja. Malmö, Moderna Museet, Yael Bartana, „and Europewill be stunned”. W Malmö będzie można zobaczyć pięć ostatnich realizacji artystki. Historia państwa Izrael oraz konfliktu palestyńsko-izraelskiego, a także trudne i powikłane związki Żydów, Polaków oraz szerzej pojętej Europy w erze globalizacji są tematami jej filmów [(„Wild seeds” (2005), „Summer camp/Awodah” (2007), „A declaration” (2006), „Mary koszmary” (2007) czy „Mur i wieża” (2009)].

Do 18 września 2010. USA. San Francisco, San Francisco Art Institute, On Kawara, „Pure consciousness at 19 kindergartens”. On Kawara, konsekwentnie od lat 60. pracuje nad serią obrazów zwanych po prostu „Today paintings”. Powstają one jednego dnia, a data powstania jest zarówno tytułem, jak i całym „przedstawieniem”. Jeżeli nie zostaną one ukończone danego dnia, są niszczone. Artysta postanowił umieścić swoje prace w 19 przedszkolach na świecie w ramach akcji pod tytułem „Pure consciousness”.

Do 12 września 2010. Austria. Graz, Kunsthaus Graz, „Human condition. Empathy and emancipationin precarious times”. Wystawa rozważa problem człowieka współczesnego – jego etyki i wewnętrznego, skonfliktowanego świata – w świetle przemian społecznych i obserwowanych narodzin nowych społeczności w drugim milenium. W wystawie biorą udział: Lida Abdul, Marcel Dzama, Maria Lassnig, Mark Manders, Renzo Martens, Kris Martin, Adrian Paci, Susan Philipsz.

Do 12 września 2010. Austria. Wiedeń, MUMOK, Mladen Miljanović, „Museum service”. Młody artysta z Bośni i Hercegowiny jest laureatem Henkel Art Award za 2009 rok. Dla twórcy sztuka jest narzędziem i sposobem na społeczną interakcję i odzwierciedla jego osobiste przeżycia z ojczyzny.

Do 19 września 2010. Szwecja. Sztokholm, Nobel Museum, Grzegorz Klaman, „Crushing in. Lecha Wałęsa’s workbench”. Praca przygotowana przez Grzegorza Klamana do muzeum Nobla pokazuje stół, przy którym pracował Lech Wałęsa w stoczni gdańskiej w nietypowy sposób.

Do 12 września 2010. Anglia. Londyn, Barbican Art Gallery, „The surreal house”. Tytułowy surrealistyczny dom został skonstruowany wewnątrz galerii przez zespół architektów Carmody Groarke. Sekretne pokoje, pomieszczą w sobie prace artystów tradycyjnie kojarzonych z surrealistycznym typem myślenia jak Salvador Dali, Marcel Duchamp, Alberto Giacometti, René Magritte, Man Ray, Joseph Cornell oraz współczesnych jak; Rebecca Horn, Edward Kienholz i Rem Koolhaas.

Do 12 września 2010. Anglia. Londyn, National Gallery, „Close examination: fakes, mistakes and discoveries”. Wystawa odkrywa tajniki współpracy konserwatorów, historyków sztuki i naukowców, którzy czuwają nad dziełami zgromadzonymi w galerii. Ekspozycja jest podzielona na działy sugerujące problemy, z którymi stykają się muzealni eksperci, m.in. to falsyfikaty, błędy, tajemnice, nieoczekiwane odkrycia. Szczególna uwaga zostanie poświęcona zwłaszcza pracom Botticellego.

Do 12 września 2010. Hiszpania. Bilbao. Guggenheim Museum. Robert Rauschenberg. „Gluts”. Wystawa prezentuje około 40 prac w metalu zmarłego w 2008 roku Rauschenberga. W 1986 roku zaczął on eksperymentować z odlewami w metalu oraz łączyć je z odbitkami fotograficznymi na powierzchni aluminium, miedzi czy brązu. Tę metodę rozwijał do 1995 roku. Na ekspozycji można będzie zobaczyć prace z ostatnich lat życia artysty.

Do 12 września 2010. Belgia. Bruksela, WIELS, Wangechi Mutu, „My dirty little heaven”. Wangechi Mutu otrzymała nagrodę Deutsche Banku z cyklu „Artysta Roku”. Urodzona w Kenii, mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Artystka w swojej twórczości zajmuje się pytaniami o tożsamość czarnej kobiety, polityczność Afryki, historię postkolonialną, porusza także kwestie kultury konsumpcyjnej na Zachodzie.

Do 12 września 2010. Hiszpania. Bilbao, Guggenheim Museum, Robert Rauschenberg, „Gluts”. Wystawa prezentuje około 40 prac w metalu zmarłego w 2008 roku artysty. W 1986 roku zaczął on eksperymentować z odlewami w metalu oraz łączyć je z odbitkami fotograficznymi na powierzchni aluminium, miedzi czy brązu. Tę metodę rozwijał do 1995 roku. Na ekspozycji można będzie zobaczyć prace z ostatnich lat jego życia.

Do 12 września 2010. USA. Nowy Jork, Parsons The New School for Design, „Re-imagining Orozco”. Artyści wizytujący oraz studenci szkoły interpretują murale Gabriela Orozco.

Do 12 września 2010. USA. Nowy Jork, Whitney Museum of American Art, Jill Magid, „A reasonable man in a box”. Artystka eksploruje i stara się wniknąć w zamknięte systemy władzy. Jej działania, w większości performatywne, wnikają w owe instytucje na poziomie osobistym i intymnym.

Do 10 września 2010. Holandia. Eindhoven. Van Abbemuseum. „Play Van Abbe. Part 2: Time machines”. Duże przedsięwzięcie „Play Van Abbe” to seria wystaw, które odnoszą się do zagadnień funkcjonowania muzeum jako instytucji w XXI wieku. W drugiej prezentacji czas jest kategorią, która zespala trzy ekspozycje prezentowane w Van Abbemuseum: „In-between minimalisms”, „To the margin and back – Andrzej Wróblewski” i „Museum modules”. Muzeum jawi się jako maszyna czasu, która nieustannie stwarza przeszłość poprzez mechanizm selekcji i ekspozycji. Duńska grupa artystyczna Superflex, która porusza się w obrębie zagadnień sytuujących się na styku sztuki i ekonomii, podjęła się skonstruowania wystawy „In-between minimalisms”. Wystawa retrospektywna Wróblewskiego będzie pierwszą tak znaczącą prezentacją poza Polską i ujawni, jak historie sztuki współczesnej pisane są przez historie ekspozycji muzealnych. Ostatnia wystawa analizuje modele prezentacji sztuki w muzeach, funkcjonujące w XX wieku – ich wizje przybliżają artyści, projektanci i badacze.

Do 6 września 2010. Włochy. Rzym, Instytut Polski. „Vedo Cose Che Non Ci Sono” (Widzę rzeczy, których nie ma)” to jedna z wystaw towarzyszących otwarciu nowego, ważnego europejskiego muzeum sztuki współczesnej – MAXXI – Narodowego Muzeum Sztuki XXI Wieku w Rzymie, zaprojektowanego przez Zahę Hadid. Przygotowana przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie ekspozycja składa się głównie z prac znajdujących się w kolekcji MSN i poświęcona jest procesowi pomijanym w światowym obiegu idei twórcom z Europy Środkowo -Wschodniej.

Do 5 września 2010. Anglia. Londyn. Whitechapel Gallery, „Keeping it real: an exhibition in four acts. Act 1: The Corporeal. The D. Daskalopoulos Collection”. Wystawa jest jedną z serii prezentacji kolekcji prywatnych w kontekście problemów historyczno-artystycznych. Punktem odniesienia w tym pokazie będzie „Fontanna” Duchampa. Z greckiej kolekcji wybrano m.in. prace Louise Bourgeois, Sherrie Levine, Mariny Abramović, Sarah Lucas czy Roberta Gobera.

Do 5 września 2010. Holandia. Amsterdam, de Appel arts centre, Bjarne Melgaard/Rod Bianco, „Super Normal”. Bjarne Melgaard to artysta przybierający wiele tożsamości. Rod Bianco jest takim nowym pomysłem Melgaarda: jakkolwiek nie istnieje, jego imię patronuje galerii sztuki współczesnej w Oslo.

Do 5 września 2010. Anglia. Londyn, Hayward Gallery, „The New Décor”. Przegląd twórczości ponad 30 artystów – projektantów, którzy w swojej pracy odwołują się do współczesnego rytmu życia oraz zmian w kulturze i proponują przedmioty, które często wychodzą poza swoje funkcje użytkowe, stając się rzeźbami i instalacjami.

Do 5 września 2010. Anglia. Londyn, Tate Modern, Francis Alys. Prace belgijskiego artysty często wywodzą się od prostej czynności, która wykonywana często w miejscach politycznie nacechowanych konfliktem, czy w strefach granicznych styków kultur i problemów, zyskuje na sile i znaczeniu. Wydarzenia te są dokumentowane i w takiej formie prezentowane na wystawach.

Do 5 września 2010. Francja. Paryż, Jeu de Paume, Klara Lidén, „Always be elswhere”. Szwedzka artystka tworzy prowizoryczne konstrukcje, by ukazać ukryte motywy i mechanizmy funkcjonowania społeczeństwa. Jej wystawa w Paryżu będzie interwencją w tkankę Jeu de Paume, jak zwykle uwzględniającą funkcjonowanie instytucji i jej architekturę.

Do 5 września 2010. Włochy. Bolzano. Galeria Sztuki Współczesnej Antonelli Cattani. Carlo Bernardini, „Światło tworzące przestrzeń. Włoski artysta prezentuje rzeźby świetlne. Od wielu lat tworzy swe instalacje w otwartej przestrzeni miejskiej i w galeriach. Wystawiał na całym świecie – również w Polsce.

Do 5 września 2010. Francja. Paryż. Jeu de Paume, Bruno Serralongue, „Feux de camp”. Bruno Serralongue sam sobie wyznacza zlecenia fotograficzne: zbiera informacje z mediów, niczym z agencji fotograficzno-prasowych. Interesują go zdarzenia dziejące się na marginesie, za kulisami. Na wystawie pojawi się ponad 100 fotografii.

Do 5 września 2010. Anglia. Londyn, Hayward Gallery, Ernesto Neto. Tradycyjnie latem Hayward proponuje bardzo atrakcyjne, ogromne, interaktywne instalacje – tym razem autorstwa brazylijskiego artysty Ernesta Neto.

Do 1 września 2010. Anglia. Oksford. Modern Art Oxford. „Richard Woods”. Projekt przygotowany przez artystę dla galerii oksfordzkiej, jest odwołaniem do tradycji rzemiosła artystycznego, ale także nowym spojrzeniem na funkcjonalny aspekt miejsca – galerii sztuki.

Do 30 sierpnia 2010. Anglia. Liverpool. Tate Liverpool. Rineke Dijkstra. „I see a woman crying”. Dijkstra stworzyła we współpracy z Tate Liverpool filmy portretujące uczniów dwóch liverpoolskich szkół. Praca została zainspirowana i zainicjowana podczas spotkań przed dziełami z kolekcji Tate. Reakcje dzieci na sztukę zaintrygowały artystkę i zachęciły do przyjrzenia się emocjonalnym odzewom na różne sytuacje.

Do 22 sierpnia 2010. Kolonia. Museum Ludwig. „Wade Guyton”. Artysta maluje przy użyciu drukarek atramentowych. Zmaga się z tworzywem bo nawet przemysłowe drukarki nie są przystosowane do tego rodzaju działań artystycznych. Motywy pojawiające się na obrazach korespondują z architekturą.

Do 15 sierpnia 2010. Niemcy. Berlin. Galerie KH15. Patrick Rimond. „Hypnagogies”. Fotografie Patricka Rimonda z serii „Hypnagogies” są rejestracjami rzeczywistości, która jest doświadczana gdzieś na granicy jawy i snu; rozpoznawalnego, racjonalnego i nierozpoznawalnego, niesamowitego. Fotografie zostały zrobione w miejscu codziennie przez artystę mijanym, wydawałoby się więc z jednej strony znajomym i rozpoznanym, a z drugiej – przez fakt codziennego przechodzenia „obok” – niedostrzeganym, takim, które wydaje się nieważne. Pozornie zwyczajne bodźce (nie tylko wizualne), docierające z rzeczywistości stają się tym, co podrażnia zmysły i umysł, zachęca do automatycznej reakcji, w tym wypadku – rejestracji. Zapisu swego rodzaju wizji hipnagogicznej – nieuświadomionego zbioru bodźców – której uchwycenie w formie obrazu może dać jakieś pojęcie o źródle fascynacji miejscem, jego formą, życiem i atmosferą.

Do 15 sierpnia 2010. Niemcy. Monachium. Pinakotek de Moderne. Neo Rauch. „Begleiter”. Retrospektywny przegląd twórczości artysty, którego nazwisko jest kojarzone z przewrotem malarskim w latach 80. XX wieku, odbędzie się równolegle w Monachium i Lipsku. Wiele prac, zwłaszcza z wczesnego okresu twórczości malarza, zostanie pokazanych po raz pierwszy, gdyż znajdują się w kolekcjach prywatnych. W każdej z partnerskich instytucji wystawy będą inną całością, skonstruowaną i skupioną wokół różnych tematów.

Do 15 sierpnia 2010. Niemcy. Lipsk, Museum der bildenden Knute. Neo Rauch. „Begleiter”. Retrospektywa Neo Raucha w rodzinnym Lipsku jest częścią przeglądu, który można oglądać równolegle także w Monachium. Akademia w Lipsku niewątpliwie jest producentem swoistej marki, z którą kojarzony jest charakterystyczny rys malarstwa. Obie wystawy to okazja do zobaczenia ogromnej liczby obrazów Raucha.

Do 9 sierpnia 2010. Niemcy. Berlin. Martin-Gropius-Bau. Olafur Eliasson. „Inner city out”. Olafur Eliasson na swoje interdyscyplinarne studio w Berlinie i miasto to jest dla niego swoistym laboratorium eksperymentów artystycznych. Miasto jako tkanka, formacja urbanistyczna, środowisko życia człowieka jest przedmiotem ciągłego zainteresowania artysty. Działania w ramach „Inner city out”, które będą odbywać się nie tylko w przestrzeni Martin-Gropius-Bau, podejmą temat relacji między muzeami a przestrzeniami miast i architekturą.

Do 9 sierpnia 2010. Paryż. Centrum Pompidou. „Dreamlands”. Ekspozycja podejmuje temat międzynarodowych wystaw, targów, parków tematycznych i tego, w jaki sposób te sztucznie zrealizowane przestrzenie, wpływały i wpływają na nasze postrzeganie i kształtowanie miast. Od projektu pawilonu Salvadora Dalego na Wystawę Nowojorską w 1939 roku, przez kreację Las Vegas w latach 50. XX wieku, po futurystyczną transformację Dubaju, na miarę XXI wieku.

Do 8 sierpnia 2010. Anglia. Londyn. Tate Britain. Henry Moore. Henry Spencer Moore (1898 -1986) to wybitny rzeźbiarz angielski. Jeden z czołowych artystów XX w. i najwybitniejszy przedstawiciel abstrakcji organicznej, która w jego twórczości harmonijnie współistniała z kompozycją figuralną. Był od lat 30 jedną z najważniejszych postaci w sztuce angielskiej, a także światowej. Jego prace wywarły istotny wpływ na całe pokolenia rzeźbiarzy. Głównym ich tematem była pojedyncza postać ludzka lub grupa osób, traktowana syntetycznie i monumentalnie. Moore sformułował zasady tworzenia rzeźby abstrakcyjnej jako przemiany bezładnej bryły w kompozycję zachowującą organiczny związek ze swoim otoczeniem przestrzennym. Tworzył w szlachetnych materiałach: w drewnie, brązie i marmurze

Do 1 sierpnia 2010. Włochy. Prato. Centro per l’arte contemporanea Luigi Perci. Paolo Canevari. „Nobody knows”. Duża, retrospektywna wystawa włoskiego rzeźbiarza, kuratorowana przez Germana Calanta. Canevari w swojej praktyce artystycznej analizuje rzeźby w przestrzeni społecznej.

Do 19 lipca 2010. Francja. Paryż. Centrum Pompidou. „Obietnice przeszłości 1950-2010”. To wystawa prezentująca kilka pokoleń artystów Europy Środkowej i Wschodniej. Tytuł ekspozycji odwołuje się do zagadnienia historii, którą niemiecki filozof Walter Benjamin określił mianem nielinearnej. Według niego linearność dziejów jest jedynie złudzeniem, o czym łatwo się przekonać, przyglądając się historii krajów Europy Wschodniej. Na wystawę składa się 160 bardzo zróżnicowanych prac, prezentowanych w Galerii Południowej i w Przestrzeni 315 Centrum Pompidou. W pierwszej architektura ekspozycji została zaprojektowana przez Monikę Sosnowską, natomiast Przestrzeń 315 została zaaranżowana przez słoweńskiego artystę Tobiasa Putriha.

Do 28 czerwca 2010. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Henri Cartier - Bresson. Wymieniony artysta (1908 - 2004) to jeden z najbardziej oryginalnych, twórców w historii fotografii. Jego prace na początku 1930 współtworzyły kształt współczesnej fotografii, a jego niesamowita zdolność do chwytania życia "w biegu" określiła standardy nowoczesnej fotografii reportażowej i artystycznej. Po II wojnie światowej (większość jej czasu spędził w niewoli) pokazał swe prace w MoMA, w roku 1947. Współtworzył razem z Robertem Capą agencję fotograficzną Magnum, która pozwoliła fotoreporterom dotrzeć do szerokiej publiczności poprzez magazyny takie jak Life, zachowując kontrolę nad prawami do swych prac. Cartier-Bresson rejestrował wydarzenia polityczne i społeczne w Indonezji, w Chinach, z ZSRR po śmierci Stalina. Jest uważany z jednego z najwybitniejszych portrecistów XX wieku.

Do 27 czerwca 2010. USA. San Francisco. SFMoMA. „The view from here”. Muzeum świętuje 75 lat utworzenia kolekcji fotograficznej. Było ono jedną z pierwszych instytucji, które traktowały tę kolekcję na równi z malarstwem. Na wystawie będzie zatem można prześledzić historię medium. Z pewnością fotografia również w znaczny sposób ukształtowała nasze wyobrażenie o Kalifornii. Zobaczyć można będzie między innymi prace Ansela Adamsa, Lewisa Baltza, Dorothei Lange, Eda Ruschy’ego, Larry’ego Sultana, Carleton Watkins, Carrie Mae Weems.

Do 27 czerwca 2010. Austria. Wiedeń. MUMOK. „Picture on picture. Discursive painting from Albers to Zobernig”. Wystawa prezentuje prace z kolekcji Daimlera. Obrazy skupione są wokół sekcji tematycznych, związanych z głównymi nurtami sztuki XX wieku.

Do 20 czerwca 2010. Austria.Wiedeń. Kunst Haus Wien Museum Hundertwasser.„Controversies – the law, ethics and photography”. Wystawa śledzi historie kontrowersji prawnych, etycznych i politycznych fotografii, której ta doświadczała od czasu swego powstania w XIX wieku. Wśród głośnych i zarazem kontrowersyjnych nazwisk są między innymi Man Ray, Robert Capa czy Lewis Carroll, a także Henri Cartier-Bresson, Oliviero Toscani, Richard Avedon, Robert Mapplethorpe, Todd Maisel. Problematyka podejmowana przez kuratorów dotyczy także kontrowersji związanych z prawem autorskim, cenzurą, manipulacją czy kwestiami ochrony wizerunków.

Do 13 czerwca 2010. USA. Gent. S. M. A. K.. Ed Templeton. „The cemetery of reason”. Wystawa jest dużym przeglądem twórczości amerykańskiego artysty. Templeton spędził młodość jeżdżąc na deskorolce i słuchając muzyki punkowej. Został też zawodowym deskorolkarzem. W swojej sztuce portretuje ludzi, którzy są wokół niego. Młodzież, dla której artysta-deskorolkarz jest z jednej strony partnerem, a z drugiej – jako profesjonalista i starszy kolega – wzorem, jest w takim momencie życia, w którym rozterki, niepokój, nadzieja, marzenia i bunt są przeżywane ze wzmocnioną siłą.

Do 13 czerwca 2010. Niemcy. Kolonia. Museum Ludwig. „Jochen Lempart”. W czarno-białych fotografiach artysta łączy zainteresowanie biologa, zmysł wizualny fotografa z dokładnością naukowca. Zainteresowany jest przenikaniem się świata natury i kultury. Abstrakcyjne konfiguracje, które pojawiają się na jego obrazach, okazują się kreacjami natury a wzory naturalne okazują się wytworami przemysłu.

Do 6 czerwca 2010. Austria. Wiedeń. MUMOK. „Changing channels. Art & Television”. Wystawa jest poświęcona artystycznym zainteresowaniom masowym medium, jakim jest telewizja. Jakkolwiek historycznie prezentacja pokazuje pierwsze eksperymenty z lat 60. XX wieku, najwięcej uwagi poświęcono refleksji nad technologią oraz podejściu do niej i użyciu, które zmieniają się w następnych dziesięcioleciach. Krytyczne spojrzenie dotyczy także użycia technologii medialnych w przestrzeniach muzeów jako systemu komunikacji.

Do 6 czerwca 2010. Anglia. Oksford. Modern Art Oxford. Johanna Billing. „I’m lost without your rhythm”. Szwedzka artystka zaprezentuje filmy, które powstały w pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku. Najnowszy z nich tytułowy utwór będący zapisem prób choreografii, przeprowadzonych wśród tancerzy amatorów i aktorów podczas Biennale Sztuki Współczesnej Periferic w Rumunii w 2008 roku.

Do 6 czerwca 2010. USA. Nowy Jork. New Museum. „Skin fruit: Selections from the Dakis Joannou Collection”. Wystawa jest prezentacją zbiorów sztuki współczesnej greckiego kolekcjonera, kuratorowaną przez Jeffa Koonsa, którego prace zachęciły Joannou do stworzenia kolekcji w 1985 roku. Kuratorski wybór z kolekcji pokazuje zainteresowanie ludzkim ciałem, co nie wydaje się zaskakiwać, jeśli wziąć pod uwagę fakt, że kolekcja pochodzi z Grecji, gdzie starożytne wartości kulturowe są w XX i XXI wieku nieustannie hołubione.

Do 6 czerwca 2010. Francja. Paryż. Jeu de Paume. „Esther Shalev-Gerz”. Urodzona w Wilnie artystka wychowywała się w Izraelu, a od 1984 roku mieszka w Paryżu. Jej instalacje, fotografie, wideo i rzeźby powstają w kontekście konkretnej przestrzeni publicznej. Interesuje ją istota demokracji oraz pamięci zbiorowej i indywidualnej. Pracuje na styku tego, co publiczne i prywatne.

Do 6 czerwca 2010. Austria. Wiedeń. MUMOK Factory. "Changing channels". Wystawa "Changing channels" próbuje prześledzić to, w jaki sposób sztuka obecna była w mass mediach i telewizji w okresie pomiędzy latami 60. a 80. XX wieku. Prezentowane są prace pokazujące, w jaki sposób kształtowały się relacje pomiędzy sztuką a mediami. Artyści tacy, jak m.in Nam June Paik, Stan Vanderbeek, Wolf Vostell, David Lamelas, Peter Weibel, robią użytek z technicznego potencjału manipulacyjnego mediów i mierzą się w swoich pracach z paradoksem masowej konsumpcji i rozrywki.

Do 30 maja 2010. Hiszpania. Barcelona. MACBA. Rodney Graham. „Through the forest”. Kanadyjski twórca za swoje artystyczne korzenie uważa sztukę konceptualną lat 70. XX wieku. Graham zajmuje się modelami literackimi, zauważając pewne, choćby wizualne, prawidłowości w tekstach, tłumaczeniach, konstrukcjach językowych. Tytułowa praca „Through the forest” dotyczy na przykład szczególnej pozycji tej frazy w złożeniu tłumaczenia książki Georga Buchnera „Lenz”: zaczyna się na jednej, a kończy na drugiej stronie. Kwestia powtórzenia czy zapętlenia była istotna dla artysty.

Do 30 maja 2010. USA. Chicago. Museum of Contemporary Art. „Production site: The artist’s studio inside out”. Wystawa podejmuje temat bardzo popularny w sztuce właściwie przez wieki, a mianowicie - studio artysty. Miejsce pracy, w którym dokonuje się poszukiwanie, eksperyment, produkcja, a także toczy się życie towarzyskie. Pokaz pozwala zajrzeć do studia, niedostępnego z reguły widzom, ale także prezentuje, jak niektórzy z najbardziej cenionych artystów mistyfikowali bądź demistyfikowali tę przestrzeń na użytek własnej sztuki.

Do 24 maja 2010. Francja. Paryż. Centre Pompidou, „Patrick Jouin – La substance du design”. Pracownia projektowania Patricka Jouina zajmuje ważne miejsce na scenie i rynku nie tylko francuskim. Prezentacja w Centrum Pompidou obejmuje realizacje i projekty z ostatnich dziesięciu lat – odkrywa przy tym niekiedy intrygujące tajemnice procesu twórczego.

Do 16 maja 2010. Anglia. Londyn. Tate Britain. „Chris Ofili”. Ofili, zwycięzca Nagrody Turnera w 1998 roku, zasłynął użyciem nietypowych materiałów w swoich obrazach, m.in. odchodów słonia. Prace artysty odnoszą się często do jego nigeryjskich korzeni, a afrykańskie sacrum i pop kulturowe profanum mieszają się w obrazach.

Do 9 maja 2010. Niemcy. Düsseldorf. KIT, „wrong”. Znana w międzynarodowym gronie artystka i profesor Akademii Sztuk Pieknych w Münster, Katharina Fritsh, zebrała młodych artystów i we współpracy z Gertrudą Peters zaprezentowała ich prace w KIT. Tytuł wystawy „wrong” zaczerpnięty został z piosenki grupy Depeche Mode. Zdaniem Fritsh „źli” są artyści, którzy tworzą poza obowiązującymi trendami, najwidoczniej w złym czasie, złym miejscu i z wykorzystaniem złego materiału.

Do 18 kwietnia 2010. Anglia. Londyn. ICA. Billy Childish. „Unknowable but certain”. Billy Childish jest artystą (muzykiem, poetą, malarzem) znanym przede wszystkim jako twórca (wraz z Charlesem Thomsonem) ruchu kontestacyjnego The Stuckists. Childish jako malarz jest twórcą podążającym za impulsami ekspresyjnymi: na wystawie pokazane zostaną jego obrazy (m.in. cykl autoportretów), a także drzeworyty, fotografie i archiwum, które zaprezentuje całość działalności Childisha w ostatnich kilkudziesięciu latach – obraz, jaki się wyłania z tej dokumentacji, niewątpliwie będzie ciekawym aspektem ekspozycji, pierwszej poważnej próby pokazania figury artysty w instytucji publicznej w Wielkiej Brytanii.

Do 18 kwietnia 2010. Anglia. Londyn. ICA. Billy Childish. „Unknowable but certain”. Billy Childish jest artystą (muzykiem, poetą, malarzem) znanym przede wszystkim jako twórca (wraz z Charlesem Thomsonem) ruchu kontestacyjnego The Stuckists. Childish jako malarz jest twórcą podążającym za impulsami ekspresyjnymi: na wystawie pokazane zostaną jego obrazy (m.in. cykl autoportretów), a także drzeworyty, fotografie i archiwum, które zaprezentuje całość działalności Childisha w ostatnich kilkudziesięciu latach – obraz, jaki się wyłania z tej dokumentacji, niewątpliwie będzie ciekawym aspektem ekspozycji, pierwszej poważnej próby pokazania figury artysty w instytucji publicznej w Wielkiej Brytanii.

Do 12 kwietnia 2010. USA. Nowy Jork. MoMA. Monet: Lilie wodne. Po raz pierwszy w nowym budynku MoMA prezentowana jest ekspozycja grupy późnych obrazów Claude Moneta. Należą do nich wielkich rozmiarów tryptyk (Lilie wodne, 1914-26) i inne prace inspirowane sztuką japońską, malowane w nieruchomości Giverny, we Francji.

Do 28 marca 2010. Niemcy. Kolonia. Museum Ludwig. „Leni Hoffmann”. Jak El Lissitsky swego czasu, tak dziś Leni Hoffmann kwestionuje autonomiczny status dzieła sztuki, zwłaszcza obrazu.

Do 14 lutego 2010. Niemcy. Berlin. Hamburger Bahnhof. „Die Kunst ist super!”. Pod hasłem „Sztuka jest super!” kryje się kolejna prezentacja dzieł z kolekcji Neuenationalgalerie, Marx oraz Flick. Od klasyków współczesności po młodszych, a uznanych i cenionych artystów.

Do 14 lutego 2010. Austria. Wiedeń. MUMOK. „Gender check – femininity and masculinity in Eastern European Art”. 20 lat po upadku żelaznej kurtyny wystawa pokazuje przemiany w podejściu do kwestii płci w sztuce Europy dawnego bloku wschodniego od lat 60. XX wieku. Na wystawie m.in. prace Katarzyny Kobro, Wojciecha Fangora, Katarzyny Kozyry.

Do 31 stycznia 2010. Hiszpania. Madryt. Museo Thyssen-Bornemisza. „Tears of Eros”. Wystawa bierze swoją nazwę od Les Larmes d'Eros (1961), ostatniej książki Georges Bataille, i analizuje relacje zachodzące między miłością fizyczną a śmiercią (Eros i Thanatos) Znajdujemy je u w Wagnera, w poezji romantycznej, u Berniniego i Michała Anioła, w mistycznej sztuce Hiszpanii i w starożytnej poezji greckiej.

Do 25 stycznia 2010. Włochy. Madiolan. Palazzo Litta. Carlo Bernardini :”Światło tworzące przestrzeń”. Artysta od wielu lat tworzy instalacje świetlne w specjalnie wyselekcjonowanych wnętrzach, głownie zabytkowych, przy użyciu światłowodów. Jest stypendystą Pollock Krasner Foundation w Nowym Jorku, laureatem wielu nagród międzynarodowych I wykładowcą multimediów w Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie.

Do 25 stycznia 2010. USA. Nowy Jork. MoMA. Bauhaus 1919 -1933: „Warsztaty dla Nowoczesności”. Wystawa gromadzi ponad czterysta prac, które odzwierciedlają szeroki zakres działalności tej zasłużonej dla sztuki współczesnej uczelni, w tym z zakresu: wzornictwa przemysłowego, meblarstwa, architektury, grafiki, fotografii, tkaniny, ceramiki, scenografii teatralnej, projektowania, malarstwa i rzeźby, z których wiele nigdy nie było wystawianych w USA. To prace m. in. takich artystów jak: Anni Albers, Josef Albers, Herbert Bayer, Marianne Brandt, Marcel Breuer, Lyonel Feininger, Walter Gropius,

Do 9 stycznia 2010. Niemcy. Berlin. Galeria ŻAK BRANICKA. Szymon Kobylarz: Obrona Cywilna. W swojej najnowszej pracy, zrealizowanej dla Galerii, artysta wykorzystuje doświadczenia z czasów szkolnych. W czasach zimnej wojny w państwach Układu Warszawskiego organizowane były kursy "Obrony Cywilnej" . Tematyką tych zajęć były zagadnienia odnoszące się do zagrożeń i zachowań niezbędnych w przypadku katastrofy. Dzieci uczono udzielania pierwszej pomocy. Mogły też uzyskać podstawową wiedzę na temat budowy i obsługi broni.

Do 4 stycznia 2010. Czechy. Praga. DOX. David Černý. „Entropa”. Rzeźba, która powstała dla uświetnienia czeskiego przewodnictwa w Unii Europejskiej, wzbudziła wiele kontrowersji, a także została ocenzurowana po odsłonięciu jej w Brukseli. Teraz jest do obejrzenia w Pradze w Centrum Sztuki Współczesnej.

Do 4 stycznia 2010. USA. Nowy Jork. MoMA. Artur Żmijewski. Filmy i fotografie artysty (ur. 1966), wychodząc od obserwacji niezwykłych bądź wymyślonych sytuacji, badają granice norm panujących w społeczeństwie. Żmijewski swą rolę utożsamia z zadaniem "prowokatora sytuacji", w swoich pracach podejmuje często polityczne strategie działania, tworząc scenariusze, których zadaniem jest wprowadzić ferment pośród pasywnych uczestników.

Do 3 stycznia 2010. Niemcy. Berlin, Hamburger Bahnhof. „Preis der Nationalgalerie für junge Kunst 2009”. Czterech artystów, mieszkających i pracujących w Berlinie (Keren Cytter, Omer Fast, Annette Kelm oraz Danh Vo), zostało nominowanych do tegorocznej nagrody dla młodego twórcy, przyznawanej przez Nationalgalerie. W trakcie trwania wystawy jury zdecyduje o zwycięzcy. Nagrodą jest zakup pracy do kolekcji.

Do 3 stycznia 2010. Wielka Brytania. Londyn. Whitechapel Gallery. Sophie Calle. „Talking to strangers”. Wystawa w londyńskiej Galerii gromadzi prace francuskiej artystki, powstające od 1980 roku. W 1979 roku Calle rozpoczęła notowanie i dokumentację fotograficzną swoich wypraw, podczas których śledziła nieznajomych na ulicy. Jedną z prac na wystawie będzie angielska wersja „Prenez soin de vous (Dbaj o siebie)”, pokazywanej na Biennale w Wenecji w 2007 roku.

Do 24 stycznia 2010. USA. Nowy Jork. Whitney Museum of American Art. „Alice Guy Blaché: Cinema pioneer”. Alice Guy Blaché (1873-1968) to pionierka wczesnego kina, pierwsza kobieta – reżyser, która założyła własne studio produkcyjne. Pomiędzy 1896 a 1920 rokiem wyprodukowała ponad 1000 filmów. Od krótkich, zaledwie minutowych form, po duże produkcje, włączając w to ręcznie kolorowane filmy oraz takie, w których dźwięk i obraz były synchronizowane.

Do 24 stycznia 2010. USA. Nowy Jork, Whitney Museum of American Art. „Roni Horn aka Roni Horn”. Nowy Jork, Guggenheim Museum, „Wassily Kandinsky”. Wystawa gromadzi prace pioniera abstrakcji z trzech głównych ośrodków: Muzeum Guggenheima, w którym prace Kandinskiego były zaczątkiem kolekcji w latach 20. XX wieku, Centrum Pompidou w Paryżu oraz monachijskiego Städtische Galerie im Lenbachhaus.

Do 17 stycznia 2010. Szwecja. Sztokholm. Moderna Musset. „Dalí Dalí featuring Francesco Vezzoli”. Młody włoski artysta Francesco Vezzoli (ur. 1971) został zaproszony, by poprzez swą artystyczno-kuratorską koncepcję przedstawić twórczość Salvadora Dalego w Sztokholmie.

Do 17 stycznia 2010. Francja. Paryż. Jeu de Paume. Tris Vonna-Michell. „Finding Chopin: Endnotes 2005-2009”. Tris Vonna-Mitchell jest opowiadaczem historii. Jego instalacje filmowo-dźwiękowe charakteryzują się nieoczywistą narracją. W projekcie „Finding Chopin” bohaterem opowieści jest awangardowy poeta francuski Chopin, zmarły w 2008 roku. Artysta spędził w Paryżu miesiące, szukając wspomnień po nim. Wynikiem tych poszukiwań jest instalacja, łącząca fikcję i prawdę, życie i sztukę.

Do 17 stycznia 2010. USA. Nowy Jork. Whitney Museum of American Art. Georgia O’Keeffe. „Abstraction”. Georgia O’Keeffe rozpoczęła w 1915 roku tworzenie swych kompozycji abstrakcyjnych od prac węglem. Na wystawie będzie można zobaczyć ponad 130 obrazów, akwarel, rysunków i rzeźb oraz zestaw słynnych fotografii artystki, wykonanych przez Alfreda Stieglitza.

Do 17 stycznia 2010. Hiszpania. Barcelona. MACBA. „Modernologies”. Wystawa jest przedsięwzięciem analizującym modernizm jako ruch społeczno-polityczny, którego podstawą są technologia i uprzemysłowienie, zasady demokracji i prawa człowieka, edukacja dla wszystkich, sekularyzacja i filozofia oświecenia, koncepcja nieustannego rozwoju i dążenie do stworzenia uniwersalnego języka. Wystawa ukazuje stan poszukiwań, dla których modernizm jest ciągle punktem odniesienia.

Do 17 stycznia 2010. Niemcy. Kolonia. Museum Ludwig. Angelika Hoerle. „Comet of the Cologne avant-garde”. Angelika Fick Hoerle (1899-1923) zmarła w wieku 23 lat, zdążyła jednak pozostawić po sobie wybitne dzieła. Przeżyła pierwszą wojnę, zmiany zachodzące w Republice Weimarskiej, rewolucję dada, i zapoczątkowała rewoltę surrealistyczną. Była aktywistką feministyczną. Jej prace są pełne humoru.

Do 4 stycznia 2010. Czechy. Praga, DOX.David Černý. „Entropia”. Rzeźba, która powstała dla uświetnienia czeskiego przewodnictwa w Unii Europejskiej, wzbudziła wiele kontrowersji, a także została ocenzurowana po odsłonięciu jej w Brukseli. Teraz jest do obejrzenia w Pradze w Centrum Sztuki Współczesnej.

David Černý, „Entropia”

Do 30 listopada 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art.„Polish posters 1945-1989”. Wystawa prezentuje prace polskich artystów (tzw. Polskiej Szkoły Plakatu) z kolekcji MoMA.

Do 15 listopada 2009. Niemcy. Kassel. Kunsthalle Fridericianum. Meschac Gaba,„Museum of contemporary African art & more”. Urodzony w Beninie artysta pokaże po raz pierwszy w całości duży projekt, który rozwija od 1997 roku. Jego instalacje, dotyczące kultury afrykańskiej i jednocześnie odwołujące się do inspiracji zachodnią sztuką i instytucji muzeum jako jej kontekstu, dotykają problemu harmonii kultur.

Do 15 listopada 2009. Niemcy. Kassel. Kunsthalle Fridericianum. Latifa Echakhch. „Les sanglots longs”. Francusko-marokańska artystka pokaże pracę typu site-specific, na którą złożą się mural, muzyka i elementy rzeźbiarskie.

Latifa Echakhch, rzeźba

Do 15 listopada 2009. USA. Chicago. ICA. Zarina Bhimji. „Out of blue”. W wideo „Out of blue” artystka tworzy zmysłowe impresje na temat współczesnej Ugandy. Przerażające wizualne metafory przemocy kontrastują z pięknem krajobrazu tego kraju.

Do 29 października 2009. Anglia. Londyn. Tate Britain. Duveens’ Commission: Eva Rotschild. Urodzona w Dublinie, mieszkająca w Londynie artystka zaproponowała instalację rzeźbiarską do galerii Duveens, w której prezentowane są prace specjalnie zlecane artystom (jak słynna realizacja Martina Creeda, który wprowadził biegaczy do galerii).

Do 18 października 2009. Anglia. Londyn.Barbican Centre. „Radical Nature. Art and Architecture for a Changing Planet 1969–2009”. Piękno natury inspirowało artystów od zawsze. Wystawa pokazuje twórców różnych dziedzin, którzy kreowali różnorodne utopie i fantastyczne rozwiązania dla ratowania naszej planety, m.in. Buckminstera Fullera, Josepha Beuysa, Agnes Denes, Hansa Haacke i Roberta Smithsona.

Do 18 października 2009. USA. Nowy Jork. New Museum. Emory Douglas. „Black Panther”. Emory Douglas był oficjalnym artystą rewolucyjnego ruchu Czarnych Panter. Wykreował wizerunek Czarnych Panter, był odpowiedzialny za graficzną reprezentację partii, stworzył niezliczoną ilość rysunków i grafik propagandowych, które były dystrybuowane w formie ulotek, plakatów, a nawet rzeźb.

Do 11 października 2009. Węgry. Budapeszt.Ludwig Muzeum. Robert Capa. Pokaz prac wybitnego reportera, klasyka fotografie dokumentalnej współpracownika magazynu „Life”, który stworzył kanon współczesnego reportażu interwencyjnego.

Do 11 października 2009. USA. Nowy Jork. New Museum. „Intersections intersected: The photography of David Goldblatt”. Syn żydowskich emigrantów z Litwy zaczął fotografować ponad 50 lat temu, dokumentując życie i zmiany zachodzące w Republice Południowej Afryki. Dziś portretuje współczesnych Południowoafrykańczyków i ich problemy, z których istotnym jest AIDS.

Do 5 października 2009. Niemcy. Berlin. Martin Gropius Bau. „Le Corbusier – Art and Architecture”. Wystawa jedną z najbardziej wpływowych postaci XX wieku jeśli chodzi o architekturę i planowanie, do dziś fascynującą, a zarazem kontrowersyjną. Pokaz zostanie skonstruowany wokół tematów: „Contexts”, „Privacy and Publicity” oraz „Built Art” i podejmie główne tematy intrygujące Le Corbusiera: fascynację współczesnym metropolis, kulturą śródziemnomorską i Orientem oraz poszukiwaniem form organicznych w latach 30., a także zainteresowanie nowoczesnymi technologiami i mediami.

Do 4 października 2009. Niemcy. Berlin. C/O. Pierre & Gilles. Retrospektywa. W ciągu ostatnich trzydziestu lat, francuski artystyczny duet Pierre et Gilles stworzył fotograficzne portrety wielu znanych osobistości, w tym Marca Almonda, Mirelle Mathieu, Catherine Deneuve, Serge Gainsbourga, Iggy Popa, Jean-Paul Gaultiera, Niny Hagen, Madonna i Palomy Picasso. Pierre et Gilles pracują niemal wyłącznie w specjalnie wyposażonym studio w kostiumy i trójwymiarowe tła.

Pierre & Gilles

Do 4 października 2009. USA. Chicago. MCA. „Elements of Photography”. Wystawa prezentuje prace fotograficzne z kolekcji muzeum, które podejmują temat żywiołów natury, w szczególności wody i światła. Artyści: Hiroshi Sugimoto, Luisa Lambri, Walead Beshty i Adam Ekberg.

Do 27 września 2009. Czechy. Praga. DOX,Douglas Gordon, „Blood sweat, tears”. Gordon jest artystą, który wykorzystuje film po to, by ukazać ambiwalentność pewnych pojęć funkcjonujących w czasie i przestrzeni. Poza wideo, artysta posługuje się także fotografią, tekstem czy dźwiękiem. Wystawa jest retrospektywą.

Do 27 września 2009. Francja. Paryż. Jeu de Paume. „Planète Parr. La Collection de Martin Parr”. Członek legendarnej agencji Magnum, Martin Parr jest jednym z fotografów najbardziej aktywnych i dynamicznych. Od 1980 roku wydał ponad trzydzieści albumów i miał wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych. Od kilkudziesięciu lat ironicznie portretuje społeczeństwo Zachodu, a zwłaszcza swoich rodaków.

Do 27 września 2009. Niemcy. Hamburg. Hamburgerkunsthalle. „Roman Signer: Projections. Films and videos 1975-2008”. Szwajcarski artysta Roman Signer tworzy prace rzeźbiarskie jako „zdarzenia” zmieniające się w czasie. Wiele z nich zostało zarejestrowanych na taśmie wideo lub od początku przewidzianych jako filmy.

Do 27 września 2009. Francja. Paryż. Jeu de Paume. Irina Botea. „A moment ofcitizenship”. Artystka, która mieszka i pracuje w Bukareszcie i Nowym Jorku, posługuje się estetyką dokumentu i teatralną, reinterpretuje obrazy z mediów, które kreują „historię”. Artystka zaprezentuje dwa filmy: „Auditions for a revolution”, pokazujący sceny z rewolucji rumuńskiej w 1989 roku oraz „Before a national anthem”, opowiadający o tworzeniu nowego hymnu Rumunii.

Do 20 września 2009. Węgry. Budapeszt. Ludwig Museum. „Things are drawing to a crisis”.Ikoniczne zdjęcia z lat wielkiej recesji w Stanach Zjednoczonych, robione przez takich artystów, jak Walker Evans na zlecenie American Farm Service Agency, są niejako symbolami wizualnymi tamtych czasów.

Do 19 września 2009. Niemcy. Berlin. Galeria Żak-Branicka. „From the archive”. Jedną z najpopularniejszych praktyk artystycznych jest porządkowanie: aktywna konstrukcja archiwum. Filozofowie tacy jak Jacques Derrida i Hal Foster uznają ten proces za klucz do zdefiniowania i zrozumienia trajektorii współczesnej sztuki. W berlińskiej Galerii Żak-Branicka prezentowane są prace ośmiu artystów oparte na różnych formach i interpretacjach archiwum.

Do 14 września 2009. USA. Nowy Jork. P.S.1. Jonathan Horowitz. Ten nowojorski artysta, tworzy wideo, rzeźby, instalacje dźwiękowe, fotografie, inspirując się światem polityki, kina, wojny i konsumpcji.

14 września 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. „Performance4: Roman Ondák”. Podczas trwania akcji „Measuring the Universe” tego słowackiego artysty wszyscy odwiedzający przestrzeń galerii zostaną zmierzeni, ich parametry zaznaczone na ścianie, a także opisane datą, imieniem i nazwiskiem.

Do 14 września 2009. USA. Nowy Jork P.S. 1. Lutz Bacher, „My Secret Life”. Bacher to artystka działająca w różnych mediach. Od lat 70. zajmuje się fenomenem obrazu, jego powstawaniem i rozpadem.

Do 13 września 2009. Anglia. Londyn. Serpentine Gallery. Jeff Koons. „Popeye series”. Wystawa głośnego artysty wykorzystującego w swej twórczości elementy kiczu.

Do 13 września 2009. Austria. Wiedeń. Kunsthalle Wien. Thomas Ruff. „Surfaces, Depths”. Wystawa prac znanego fotografa ukazujące serie prac ;"Cassini" i "Zycles. Fotografie artysty ukazują mało zauważalne aspekty rzeczywistości fizykalnej.

Do 13 września 2009. Włochy. Rzym. Palazzo delle Esposizioni. „Deredia. La Ruta de la Paz”. Kostarykański rzeźbiarz Jiménez Deredia zaprezentuje projekt, który został zainspirowany rzeźbami indiańskimi w Kostaryce, wzniesionymi ok. 2000 lat temu.

Do 13 września. Hiszpania. Museo Nacional del Prado. Joaquín Sorolla y Bastida (1863 - 1923). To hiszpański malarz, urodzony w Walencji, realista i symbolista. Przebywał też w Rzymie i w Paryżu. Malował portrety, pejzaże i wydarzenia historyczne. Jego obrazy to swoista kronika wszystkich regionów półwyspu Iberyjskiego.

Do 13 wrzesnia 2009. USA. Chicago. The Art Institute. Cy Twombly. „The Natural World, Selected Works 2000 - 2007”. Twombly, malarz, którego obrazy łączące kolor, farbę z notacjami tekstowymi, malarstwo z performatywnym językiem notatek i tekstów pisanych, zaprezentuje w instytucie 32 obrazy w sposób szczególny dotyczące natury, pejzaży i widoków morza. Poza pracami charakterystycznymi dla artysty pojawią się także rzeźby oraz związane z nimi fotografie.

Do 6 września 2009. Anglia. Londyn. Tate Britain. Richard Long. „Heaven and earth”. Prace artysty wyrastają z jego umiłowania natury. Wystawa prezentuje fotografie, rzeźby, realizacje z błota oraz najnowsze dokumenty tekstowe.

Richard Long. „Heaven and earth”

Do 6 września 2009. Hiszpania. Bilbao. Guggenheim Museum. Cai Guo-Qiang. „I want to believe”. Cai Guo-Qiang znany jest ze swych prac z użyciem prochu – zarówno rysunków, jak i spektakularnych plenerowych akcji. Jego artystyczna praktyka to fuzja nauki i sztuki. Instalacja site-specific w Muzeum Guggenheima, rozgrywająca się w czasie i przestrzeni, mówi o transformacji, nieustannej zmianie i efemeryczności świata.

Cai Guo-Qiang. „I want to believe”

Do 6 września 2009. Anglia. Londyn. Tate Modern. Per Kirkeby. To duński malarz, który zyskał uznanie w połowie lat 80. XX wieku, kiedy popularność zyskiwali też Georg Baselitz czy Sigmar Polke. Jego prace to charakterystyczna mieszanka wysokiej i popularnej kultury, widoków natury oraz tradycyjnych motywów duńskich. Artysta inspiruje się komiksem i światem bajek - wykorzystując strategię kiczu.

Do 6 września 2009. Austria. Wiedeń. MUMOK. Duncan Campbell. Pokazane będą dwa filmy urodzonego w Dublinie artysty: „Bernadette” oraz „Sigmar”. Pierwszy prezentuje postać Bernadette Devlin, irlandzkiej aktywistki, która w 1969 roku, w wieku 21 lat, została wybrana do brytyjskiego parlamentu, jako najmłodsza w historii. Drugi film jest abstrakcyjny, operuje fragmentami obrazów Sigmara Polkego.

Do 16 sierpnia 2009. Wielka Brytania. Londyn. Tate Modern. „Stutter”. Wystawa, w której wezmą udział Sven Augustijnen, Anna Barham, Dominique Petitgand, Michael Riedel, Will Stuart oraz Michelangelo Pistoletto, dotyczy problemów zakłóceń i przerywania w procesach mówienia i myślenia.

Do 31 lipca 2009. Niemcy. Berlin. Deutsche Guggenheim. Imi Knoebel. „Ich Nicht/Enduros”. Imi Knoebel to artysta, uczeń Beuysa, którego prace systematycznie od 25 lat są kupowane do kolekcji Deutsche Banku. Wystawa składa się z dwóch części: pierwsza zatytułowana „Ich Nicht” („Ja nie”). Druga natomiast to retrospektywne spojrzenie na twórczość artysty od 1968 roku. Znajdziemy tu obrazy, kolaże, fotografie, rysunki i grafiki. W tym samym czasie w Neue National Galerie będzie można zobaczyć instalację Knoebla „Zu Hilfe, zu Hilfe”.

Do 27 lipca. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Aernout Mik. Wystawa prezentuje instalacje wideo holenderskiego twórcy Aernouta Mika (urodzonego w 1962 roku).Mik, którego prace ogniskują się wokół zagadnień obrazu w ruchu, rzeźby, architektury i zagadnień społecznych, tworzy instalacje negujące tradycyjne relacje pomiędzy artysta i widzem.

Do 19 lipca 2009. USA. Nowy Jork, Guggenheim Museum. „Intervals”. To seria wystaw – interwencji młodych artystów w tkankę budynku muzeum. Jako pierwsza zaprezentuje swoją pracę Julieta Aranda, urodzona w 1975 roku w Mexico City. Praca dotyczy pojęcia czasu – Aranda chce podważyć jego linearny sposób odczuwania.

Do 7 lipca 2009. Hiszpania. Tarragona. Mercat Central. „Talent Latent”. Wystawa jest częścią festiwalu i sympozjum fotograficznego, odbywającego się w Tarragonie. W wystawie weźmie udział także polski artysta, Rafał Milach, prezentując serię prac „Young Russia”, projekt, który bada zjawisko rodzącej się w Rosji nowej klasy średniej. W październiku wystawę będzie można zobaczyć w Barcelonie.

Do 29 czerwca 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Sol LeWitt. W ciągu swej kariery słynny artysta (Amerykanin żyjący w latach 1928 – 2007) zrealizował przeszło1200 fresków. Jego prace przywołują tradycję włoskich mistrzów. LeWitt postępuje podobnie, jego projekty realizują inni, głównie asystenci. Sam też stworzył własne kanony sztuki ściennego obrazu. Porównał swą prace do roli kompozytora muzyki, które tworzy partyturę „do wykonania przez innych”.

Do 28 czerwca 2009. Włochy. Como. Villa del Grumello i Villa Sucota, Via Cernobbio 11/17. Kolekcja Fondazione Antonio Ratti. Wystawa zbiorowa prac artystów, takich jak: Bernd i Hilla Becher, Dan Flawina, Piero Gilardi, Alex Katz, Joan Jonas, Giulio Paolini, Gerhard Richter, Mario Schifano, Emilio Vedova, Gilberto Zorio, Mike Bidl, Jean-Charles Blais, Pizzi Cannella, Sandro Chia, Markus Lüpertz, Mimmo Paladino, Julian Schnabel, Marco Cingolani, Wim Delvoye, Peter Halley, Haim Steinbach i Jeff Wall, Carlo Bernardini, Diango HERNÁNDEZ, Johnathan Monk, Shirin Neshat, Marc Quinn, Jennifer Steinkamp, Timoty Tomkins, Feng Zhengjie, Julian Hill, Nicola Salvatore.

Carlo Bernardini

Do 28 czerwca 2009. Wielka Brytania. Londyn. Camden Arts Centre. Michael Raedecker. Ten artysta niderlandzki, mieszka i pracuje w Londynie. Wystawa prezentuje wybór prac z ostatnich ośmiu lat. Raedecker w charakterystyczny sposób łączy farbę z nićmi, włóczkami, tworząc intymne obrazy.

Do 21 czerwca 2009.Irlandia. Dublin. IMMA. Elizabeth Peyton. „Reading and Writing”. Amerykańska malarka debiutowała w latach 90. pracami figuratywnymi, które w charakterystyczny sposób nawiązują do modernistycznego malarstwa europejskiego, np.; Maneta, ale jednocześnie wyrastają z XX-wiecznego świata, takiego, jakim widzieli go Hockney czy Warhol.

Do 21 czerwca 2009. Irlandia. Dublin. IMMA. „Calder Jewellery”. Wystawa to okazja, by zobaczyć biżuterię projektowaną przez Aleksandra Caldera dla rodziny i przyjaciół. Rzeźbiarz, najbardziej znany ze swoich mobilnych prac, zostanie ukazany także jako projektant samochodu marki BMW. W 1975 roku Calder jako pierwszy zaprojektował linię auta w serii Art Car, później robili to m.in. Frank Stella czy Andy Warhol.

Do 21 czerwca 2009. Wielka Brytania. Londyn. Whitechapel Gallery. Isa Genzken. „Open, Sesame!”. Retrospektywna wystawa pokazuje prace niemieckiej rzeźbiarki od lat 70. po najnowsze, jak np. znaną z weneckiego biennale w 2007 roku „Oil”. Genzken w charakterystyczny sposób włącza fotografię, farbę, architekturę i przedmioty znalezione w sferę rzeźby.

Do 20 czerwca 2009. Niemcy. Berlin. Galeria Żak-Branicka. Zbigniew Rogalski, „Echo”.

„W najnowszych obrazach artysta rezygnuje z narracji – pozostają tylko widoki refleksów na szkle. Seria z akwariami to nie tylko malowanie tego, czego nie ma, ale tez gra z tradycją sztuki abstrakcyjnej i modernistycznej”. (cytat z culture.pl)

Do 15 czerwca. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. „Złożony alfabet sztuki: León Ferrari i Mira Schendel”. León Ferrari (Argentyna, ur. 1920) i Mira Schendel (Brazylia, urodzona w Szwajcarii, 1919 -1988) są uważani za jednych z najbardziej znaczących artystów działających w Ameryce Łacińskiej w drugiej połowie XX wieku. Artystów tych zawsze fascynowały zagadnienia semiotyki wizualnej i słownej. Badali struktury języka twórczości artystycznej. Ich rysunki, rzeźby i malarstwo wyrosły z ducha konceptualizmu. Wyróżniają się oryginalnością a nie są jeszcze tak znane na święcie jak na to zasługują.

Do 14 czerwca 2009. Austria. Wiedeń. Kunsthalle Wien. „Porn Identity”. Współcześnie pornografia przenika do wszystkich aspektów życia, wkracza w codzienność, pop i wysoką kulturę. Często zgrabnie się maskuje. Wystawa prezentuje prace artystów, którzy badają związki pomiędzy władzą, spojrzeniem (gaze), ciałem a pornograficznymi scenariuszami czy postpornograficznymi reakcjami na seksizm.

Do 14 czerwca 2009. Austria. Wiedeń. MUMOK. Agnieszka Kalinowska. „Factory”. Artystka bada ludzkie zachowania w ekstremalnych sytuacjach. Interesuje ją utrwalenie reakcji ciała na krótkie momenty zintensyfikowanych doznań emocjonalnych. Wykorzystuje w tym celu rzeźbę, malarstwo i instalację.

Do 29 czerwca 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Sol Le Witt. W ciągu swej kariery słynny artysta (Amerykanin żyjący w latach 1928 – 2007) zrealizował przeszło1200 fresków. Jego prace przywołują tradycję włoskich mistrzów. Le Witt postępuje podobnie, jego projekty realizują inni, głównie asystenci. Sam też stworzył własne kanony sztuki ściennego obrazu. Porównał swą prace do roli kompozytora muzyki, które tworzy partyturę„do wykonania przez innych”. Ścienny rysunek jak utwór muzyczny - według tego samego projektu, wykonany przez wynajęte osoby - daje całkowicie odmienny za każdym razem rezultat artystyczny.

Do 23 maja 2009. Niemcy. Berlin. Martin-Gropius-Bau. „Robert Lebeck. Fotografie 1955-2005”. Wystawa ukazuje twórczość słynnego niemieckiego fotografa – reportera. Lebeck stał się znany dzięki zdjęciom z Afryki lat 60. Urodził się w 1929. Jako piętnastolatek został wcielony do Wermachtu i wysłany na front wschodni. Był jeńcem wojennym w ZSRR. Po wojnie realizował zdjęcia w wielu zapalnych miejscach globu wykazując się spora odwagą i fotograficzną inwencją w ujęciu tematu wojny.

Do 10 maja 2009. Austria. Wiedeń. MUMOK. Nam June Paik, „Music for all Senses”. W 1963 roku wystawą„Exposition of Music – Electronic Television” w Galerie Parnass w Wuppertalu Nam June Paik przeszedł do historii jako ten, który rozpoczął erę wideo artu. Wystawa – instalacja złożona z preparowanych fortepianów,mechanicznych przedmiotów –instrumentów, telewizorów i modyfikowanego sygnału telewizyjnego była całkowicie nową jakością. MUMOK posiada dużą kolekcję wczesnych prac artysty, m.in. słynne „Zen for TV”,którą przedstawi wraz z dokumentacją i fotografiami, odtwarzając atmosferę tamtej pierwszej indywidualnej wystawy Paika.

Do 3 maja 2009. Austria. Wiedeń. Albertina. Gerhard Richter, Retrospektywa. Artysta tworzy abstrakcyjne –pełne ekspresji obrazy olejne rysunki i akwarele.Do 3 maja 2009. Szwajcaria. Bazylea. Kunstmuseum Basel. Enrico David, „How Do You Love Dzzzzt by Mammy?”. Enrico David, mieszkający i pracujący w Londynie artysta, stylistycznie odwołuje się w praktyce artystycznej (tworzy rzeźby, gwasze, hafty i fotografie) do lat 20. i 30. XX wieku, nie stroniąc od efektu teatralności w pracach opisujących dzisiejszy świat - pełen kontrastów.

Do 19 kwietnia 2009. USA. Nowy Jork. Guggenheim Museum. „The Third Mind: American Artists Contemplate Asia, 1860 to 1989”. Wystawa ukazuje wpływ sztuki i filozofii Wschodu na sztukę amerykańską od połowy XIX wieku aż po współczesność.

Do 19 kwietnia 2009. Szwecja. Malmö. Moderna Museet. Tabaimo. Japońska artystka Tabaimo uzyskała międzynarodowe uznanie dzięki swoim fascynującym i jednocześnie niepokojącym animacjom. Tabaimo bada pojęcia tożsamości, kobiecości i ich funkcjonowanie w społeczeństwie, często przedstawiając sytuacje bardzo codzienne, trywialne, przechodzące nieraz w groteskę. Na wystawie będzie można zobaczyć prace z ostatnich dwóch lat, dwie wideo instalacje oraz film.

Do 19 kwietnia 2009. Hiszpania. Barcelona. MACBA. Rabascall. Joan Rabascall, artysta urodzony w Barcelonie w 1935 roku, tworzy głównie we Francji, od lat 60. jest związany z nurtami krytycznymi w sztuce oraz Nowym Realizmem. Na wystawie zostaną pokazane głównie jego prace z czasów rewolucji kulturalnej późnych lat 60. i ich kontynuacje w latach 70. i 80.

Do 13 kwietnia 2009. Wielka Brytania. Londyn. Tate Modern. “The Unilever Series: Dominique Gonzalez-Foerster”. W tym roku w „Hali Turbin” swoją propozycję przedstawi urodzony w Paryżu, a pracujący w Paryżu i Rio de Janeiro Dominique Gonzalez-Foerster.

Do 6 kwietnia 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Batiste Madalena: ręcznie malowane plakaty filmowe dla Teatru Eastmana, 1924 – 1928. Batiste Madalena (żyjący w latach 1902 – 1988, Amerykanin urodzony we Włoszech) został wynajęty przez George'a Eastmana w późnym okresie kina niemego, jako projektant i wykonawca plakatów dla kina "Rochester, NY" — trzeciego pod względem wielkości w USA. Pracując samotnie ponad cztery lata, Madalena zrealizował ponad 1400 unikalnych prac. To reklamy malowane ręcznie temperą na desce. Wystawa składa się z pięćdziesięciu trzech plakatów.

Do 5 kwietnia 2009. Niemcy. Kolonia. Kölnischer Kunstverein. „Apres Crépuscule – Na Schemering – After Twilight – Nach Dämmerung”. W wystawie biorą udział m.in.LawrenceWeiner, Benoit Hennebert, Enrico David, Claus Richter, Hanna Schwarz, Detlef Weinrich.

Do 30 marca 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Ateliers - Jean Prouvé. Wystawa koncentruje się na warsztacie wielkiego francuskiego architekta i projektanta Jean Prouvé (1901 - 1984). Pokazuje drogę architekta od szkicu - pomysłu do skończonego produktu.

Do 30 marca 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. George Lois: The "Esquire" Covers. Od 1962 do1972, artysta Lois George'a zmienił image tego znanego czasopisma. Wystawa ukazuje jego dziewięćdziesiąt dwa wydania. Artysta rozszerzył pojęcie standardowej infografiki przeradzając ją w sztukę zdolną przekazać wysublimowane i zarazem bardzo mocne w swym wyrazie treści. Lois wykorzystał siłę okładki Esquire jako plakatu, by pobudzić i sprowokować społeczeństwo do szerokiej debaty społecznej, zmuszając Amerykanów aby stawili czoła takim wtedy kontrowersyjnym zagadnieniom jak; rasizm, feminizm i wojna wietnamska. Niektóre z jego prac stały się ikonami pop i kontrkultury USA - tamtych lat jak np.: fotomontaż przedstawiający ciało Muhammada Alego przebite strzałami.

Do 22 marca 2009. Szwecja. Göteborgs Konstförening and Jordan National Gallery of Fine Arts. Dance of Visions II. Projekt ten najpierw został zainicjowany w 2006 przez Jordańską Narodową Galerię Sztuk Pięknych w Ammanie i Konstförening z Göteborga. W 2007 miała miejsce wymiana artystów w Ammanie w Jordanii. Obecnie wystawa odbywa sie w Szwecji. Udział biorą ze strony Jordanii: Abdullah Nawal, Hashemi Al Wijdan, Ali, Hakim Jamain, Mohammad Bint Rajwa Kaitouqa, Kassay Jan, Khammash Ammar, Khreis Khalid, Maani Anees, Bader Mahasneh, Naber Rana, Shoman Suha, Toukan Oraib, Zureikat Sima. Ze strony szwedzkiej: Hakonen Kimmo, Haldorsson Tina, Lundén Ragnhild, Pål Svensson.

Do 22 marca 2009. USA. San Francisco. YBCA. „transPOP: Korea Vietnam Remix”. „TransPOP” to prezentacja 16 artystów z Wietnamu i Korei oraz artystów z tych krajów pochodzących, a mieszkających w USA, którzy zajmują się w swojej sztuce reprezentacjami współczesności i popularnej kultury.

Do 22 marca 2009. Francja. Paryż. Jeu de Paume (Concorde). Robert Frank. „Cold Eye: Paris / TheAmericans”. Osią wystawy będą dwie znane serie fotografii Franka pokazujące Paryż i Amerykanów. Poza tymi pracami będzie można zobaczyć pierwszy film Franka „Pull my Daisy” (1959) oraz ostatni „True Story” (2004).

Do 16 marca. Francja. Paryż. Centre Pompidou. Ron Arad. Pierwsza duża monograficzna wystawa poświęcona temu brytyjskiemu projektantowi i architektowi. Od momentu powstania Centre Pompidou prezentowało dokonania najwybitniejszych współczesnych projektantów. Arad urodził się w Tel-Awiwie, studiował w Jerozolimie, Londynie, i tam na stałe mieszka, od 1973. Jego zadziwiające osiągnięcia projektowe nie poddają się łatwej klasyfikacji, zachwycają inwencją i wyrażają ideę wolnego twórczego ducha w projektowaniu przedmiotów, w architekturze i sztukach plastycznych. Retrospektywa jego twórczości ukazuje; obiekty, realizacje, dokumentacje, projekty i szkice.

Do 16 marca 2009. Francja. Paryż. Centre Pompidou. Damian Ortega. Wraz z Abrahamem Cruz - Villegas i Gabriel Kuri, jest on jednym z najwybitniejszych współcześnie działających artystów meksykańskich. Zwrócił na siebie uwagę w czasie trwania 50 Biennale w Wenecji w 2003, prezentując pracę na temat popularnego samochodu (Volkswagen) będącego kultowym obiektem w Meksyku. Damian Ortega zaczynał karierę jako twórca politycznych historyjek obrazkowych i jego twórczość ciągle zachowuje przewrotność i humor. Artysta hołduje tradycji arte povera.

Do marca 2009. Izrael. Jerozolima. Museum on the Seam. „HeartQuake”. Wystawa, w której biorą udział polscy artyści, m.in. Zuzanna Janin, Rafał Jakubowicz, Anna Baumgart, Krzysztof Wodiczko, Ewa Harabasz, podejmuje problem tożsamości, stawania naprzeciwko Innego, emocjonalnej reakcji i interakcji z otaczającym nas światem w obliczu sytuacji trudnych i wstrząsających. Prace na wystawie pokazują, że główną siłą sprawczą tych relacji jest uczucie niepokoju. Niepokój na poziomie narodowym, etnicznym, globalnym, spleciony z Freudowskim pojęciem „Das Unheimliche”, pozwala pokazać komplikacje tych relacji.

Do 13 marca 2009. Wielka Brytania. Londyn. Tate Modern. „Paintings from the 1980s”. Lata 80. XX wieku to czas, kiedy malarstwo, po dominacji sztuki konceptualnej w latach 70., stało się żywe, energetyczne i narracyjne.

Wczesną reakcją na tę zmianę była wystawa „A New Spirit in Painting” w Royal Academy w Londynie w 1981roku. Wystawa w Tate pokazuje bogactwo tamtego „boomu” malarskiego w pracach artystów brytyjskich, włoskich, niemieckich i amerykańskich.

Do 8 marca 2009. USA. Nowy Jork. New Museum. „New Commissions: Mathias Poledna “Crystal Palace”. Praca Poledny, tytułem odwołująca się do słynnej konstrukcji wykonanej na Wystawę Światową w 1851 roku w Londynie, to film, który w bardzo długich, niemalże statycznych ujęciach i dużych zbliżeniach pokazuje las deszczowy w Papui Nowej Gwinei.

Do 8 marca 2009. USA. Nowy Jork. New Museum. „New Commissions: Daria Martin “Minotaur”. New Commissions to program prowadzony przez New Museum wraz z MoMA Chicago i Hammer Museum Los Angeles poprzez zakupy prac interesujących artystów, którzy jednak jeszcze nie zyskali szerokiego uznania.„Minotaur” to instalacja filmowa, prezentująca duet taneczny do choreografii Anny Halprin, zainspirowany rzeźbą Augusta Rodina. Praca Martin jest wielowarstwową interpretacją mitu, gdzie taniec, rzeźba, obraz jako formy artystyczne zostają połączone.

Do 8 marca 2009. Holandia. Eindhoven. Van Abbenmuseum. „Stars and Stripes Forever, the Living Archive”. Wystawa pokazuje historię kolekcji nowoczesnej sztuki amerykańskiej Van Abbenmuseum, którą zaczął gromadzić od początku lat 60. ówczesny dyrektor muzeum Edy de Wilde. Podobnie Jean Leering, który w latach 1964-1973 skoncentrował się na pokazywaniu i kupowaniu sztuki Amerykanów, organizując pokazy Roberta Morrisa, Donalda Judda, Andy’ego Warhola, Ada Reinhardta, Bruca Naumana i innych. Jego wpływ na kształt documenta 4 (1968) uczynił tę wystawę najbardziej „amerykańską” w historii. Zadanie to w latach 70. kontynuował Rudi Fuchs, uzupełniając kolekcję o prace konceptualistów.

Do 13 marca 2009. Anglia. Londyn. Tate Modern. The Unilever Series: Dominique Gonzalez-Foerster. W tymroku w Hali Turbin swoją propozycję przedstawi urodzony w Paryżu, a pracujący w Paryżu i Rio de Janeiro Dominique Gonzalez-Foerster. Do 8 marca 2009. Holandia. Eindhoven. Van Abbenmuseum. "Stars and Stripes Forever, the Living Archive". Wystawa pokazuje historię kolekcji nowoczesnej sztuki amerykańskiej Van Abbenmuseum, którą zaczął gromadzić od początku lat 60. ówczesny dyrektor muzeum Edy de Wilde. Podobnie Jean Leering, który w latach 1964 - 1973 skoncentrował się na pokazywaniu i kupowaniu sztuki Amerykanów, organizując pokazy Roberta Morrisa, Donalda Judda, Andy'ego Warhola, Ada Reinhardta, Bruca Naumana i innych. Jego wpływ na kształt documenta 4 (1968) uczynił tę wystawę najbardziej "amerykańską" w historii. Zadanie w latach 70. kontynuował Rudi Fuchs, uzupełniając kolekcję o prace konceptualistów.

Do 22 lutego 2009. Belgia. Bruksela. WIELS. Przez ostatnie dziesięć lat we Flandrii, Walonii, Brukseli wyrosło nowe pokolenie artystów. Wystawa pokazuje prace twórców, którzy według kuratorów WIELS zasługują na uznanie międzynarodowe. Wystawie będzie towarzyszyć program performance i wieczorów dyskusyjnych.

Do 15 lutego 2009. Austria. Wiedeń. Kunsthalle Wien. "Western Motel. Edward Hopper and Contemporary Art". Wystawa ukazuje aktualność twórczości Hoppera i jego wpływ na w prace takich artystów, jak Ed Ruscha, Rachel Whiteread, David Claerbout, Gustav Deutsch, Philip-Lorca diCorcia, Tim Eitel, Jim Jarmusch, Mark Lewis czy Jeff Wall.

Do 2 lutego 2009. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Pipilotti Rist. "Pour Your Body Out (7354 Cubic Meters)". Pipilotti Rist robi multimedialne instalacje, które w zmysłowy, zabawny i prowokacyjny sposób łączą fantazję z rzeczywistością. MoMA zamówiło u artystki monumentalną pracę specjalnie do przestrzeni Marron Atrium. Będzie to niemalże 8-metrowa instalacja filmowa, którą zwiedzający będą mogli oglądać, siedząc na zaprojektowanej przez artystkę rzeźbiarskiej "wyspie do siedzenia".

Do 1 lutego 2009. Anglia. Londyn. Tate Modern. Mark Rothko. Galeria zaprezentuje dużą wystawę prac amerykańskiego artysty, powstałych pomiędzy rokiem 1958 i 1970. Osią wystawy będzie dziewięć obrazów, które artysta podarował Tate, tzw. "Seagram paintings". Dziewięć obrazów z kolekcji Tate pochodzi z grupy obrazów namalowanych na zamówienie do restauracji "Four Seasons" w Seagram Building na Manhattanie, projektu Miesa van der Rohe i Philipa Johnsona. Zmieniwszy koncepcję kolorystyczną obrazów, które wymagałyby kontemplacji i całkowitej uwagi, Rothko wycofał się z zamówienia, jednakże obrazy pozostały, a artysta kontynuował serię tak że w rezultacie powstało 30 dzieł.

Mark Rothko

Do 1 lutego 2009. Niemcy. Berlin. Deutsche Guggenheim. Anish Kapoor. "Memory". Autor prac to artysta rzeźbiarz, którego dociekania przestrzeni, koloru, skali, materiału od lat 80. miały ogromny wpływ na definicję współczesnej rzeźby. Praca zamówiona przez Deutsche Guggenheim jest zbudowana z 24 ton stali i jest interwencją maksymalnie wykorzystującą przestrzeń galerii na Unter den Linden.

Do 25 stycznia 2009. Holandia. Eindhoven. Van Abbenmuseum. "Heartland". W okresie zainteresowania Ameryką w związku z wyborami prezydenckimi ekspozycja będzie się koncentrować na środkowych stanach USA, zwanych ich "sercem", z rzeką Missisipi jako jego główną arterią, i zaprezentuje twórczość współczesnych artystów, nie tylko amerykańskich, opisujących tę krainę. Pokazany zostanie m.in. film Wilhelma Sasnala "TheRiver" z 2005 roku.

Do 25 stycznia 2009. Anglia. Londyn. ICA. "Dispersion". Wystawa prac siedmiu artystów, którzy realizują fotografie, filmy, wideo i performance. Wszyscy interesują się zawłaszczaniem i obiegiem obrazu we współczesnym społeczeństwie, badając rolę pieniędzy, namiętności i władzy w obiegu społecznym "ikon" od rynku sztuki przez Internet po pornografię. Biorą udział: Henrik Olesen, Hito Steyerl, Seth Price, Anne Collier, Hilary Lloyd, Maria Eichhorn i Mark Leckey.

Do 21 stycznia 2009. Niemcy. Berlin. KW. "Political/Minimal". Wystawa prezentuje prace artystyczne powstałe w ostatnich 40 latach, które są minimalistyczne w formie i mają polityczny kontekst.

Do 18 stycznia 2009. Anglia. Londyn. Hayward Gallery. "Andy Warhol: Other Voices, Other Rooms". Wystawa pokazuje twórczość Warhola poprzez liczne prace od obrazów i obiektów po filmy i programy telewizyjne.

Do 12 stycznia 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Joan Miró: Malarstwo i anty- Malarstwo 1927-1937. Pierwsza tak duża i retrospektywna ekspozycja ukazująca rozwój osobowości malarza od 1927 do 1937roku. Biorąc "za dobra monetę" jego wypowiedź "Chcę unicestwić obraz malarski" jako punkt wyjścia, wystawa ukazuje na podstawie wielu prac z wymienionej dekady przemiany jakie zaszły w języku twórczym artysty. "Brudne" kolory, groteskowy "disfigurement", stylistyczna różnorodność, użycie kolażu i materiały readymade pokazują taktykę artystyczną jaką użył Miró w dążeniu do swego celu. Ukazują antynomię pomiędzy groteskowo - agresywną strategią stosowaną przez malarza a poetyckim wyrazem i klimatem osiągniętych rezultatów. Wystawie towarzyszy bogato ilustrowany katalog.

Do 11 stycznia 2009. Niemcy. Monachium. Haus der Kunst, Garin Nugroho. "Opera Jawa". "Ramayana" to tytułjednej z wielkich opowieści epickich, pochodzącej z Indii. Oparta na religii hinduskiej, miała wpływ na kulturę całej Azji południowo-wschodniej. Rozprzestrzeniła się także na kraje muzułmańskie i była opowiadana na nowo w tańcu, malarstwie, teatrze lalkowym. Nugroho stworzył obraz pokazujący bogactwo i różnorodność kultury wschodu.

Do 11 stycznia 2009. Anglia. Londyn. Tate Modern. Cildo Meireles. Brazylijski artysta zajmuje się sztuką konceptualną. Od lat 1960. realizuje specyficzne instalacje, które zawsze działają na wyobraźnię przez zaskoczenie. Posługując się niewielkimi obiektami oraz takimi, które zajmują powierzchnię nawet 225 m kwadratowych Meireles artysta podejmuje ważne tematy, jak totalne zagrożenie, wojna i zniewolenie całych grup ludzkich. Do 11 stycznia 2009. Niemcy. Düsseldorf. Kunsthalle. Reiner Ruthenbeck. Urodzony w 1937 roku Reiner Ruthenbeck jest rzeźbiarzem, który studiował u Beuysa w Düsseldorfie w latach 1962 - 1968, a swój artystyczny język uformował poprzez surrealizm, minimalizm i sztukę konceptualną.

Do 7 stycznia 2009. USA. Nowy Jork. Guggenheim Museum. "Catherine Opie: American Photographer". Opie w swojej pracy, czy to w portretach studyjnych - ukazujących artystów performerów czy transseksualistów - czy w fotografii pejzażowej, czy w obrazach ukazujących życie miast, wskazuje na problemy związane z tożsamością:społeczną, seksualną i kulturową.

Do 6 stycznia 2009. USA. Los Angeles. Regen Project. Wolfgang Tillmans. "Half Page". W dwóch przestrzeniach galerii, artysta pokaże znane i nowe instalacje fotograficzne i prace wideo.

Do 5 stycznia 2009. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. Yoshiko i Galeria Morita Akio. „Patrząc na Muzykę”. W latach sześćdziesiątych artyści będący świadkiem lądowania astronautów na księżycu szukali nowych środków wyrazu dla ukazania upływu czasu i nowych przestrzeni w sztuce. Poszukiwali nowych doświadczeń. Przenośne wyposażenie wideo dotarło do rynku konsumenta. Obraz zarejestrowany „tu i teraz” można było natychmiast odtworzyć. Muzyka współtworzyła wtedy nowoczesne media od lat 60. do 70. Na wystawie można zobaczyć wczesne prace Nam June Paika, Bruce Naumana, Steve Reicha, Joan Jonas, Ono Yoko, Laurie Andersona i David Bowie przedstawione obok rysunków, grafik i fotografii Johna Klatka, Jacka Smitha, Raya Johnsona i innych artystów.

Do 4 stycznia 2009. Francja. Paryż. Jeu de Paume (Concorde). Vasco Araújo. "Eco". Artysta portugalski, który jest też śpiewakiem operowym, w swoich pracach analizuje złożoność i różnorodność natury ludzkiej, posługując się przebraniem i często wykorzystując literaturę i muzykę operową.

Do 4 stycznia 2009. Anglia. Londyn Tate Britain. Francis Bacon. W 2009 roku przypada setna rocznica urodzin artysty. Głównym tematem prezentacji dzieł Bacona będzie motyw zdeformowanego ludzkiego ciała. Twórca ten który będąc świadkiem okropności XX wieku twierdził, że "człowiek jest po prostu jednym ze zwierząt na tym świecie bez Boga". Wystawa jest także rezultatem badań prowadzonych nad spuścizną Francisa Bacona po śmierci artysty w 1992 roku i odkryciach poczynionych w jego studio.

Francis Bacon – plakat wystawy

Do 4 stycznia. Francja. Paryż. Jeu de Paume (Concorde). Jordi Colomer. Artysta w instalacjach wideo traktuje pejzaż miejski i architekturę jako scenerię dla kreowanej przez siebie fikcji. Robi to jednak po to, by zbadać sposób, w jaki współczesna architektura wpływa na nasze życie.

Jordi Colomer

Do 4 stycznia 2009. Holandia. Otterlo, Kröller-Müller Museum. „Kubusproject 1969-1971”. W 2007 roku Kröller-Müller Museum otrzymało do swej kolekcji niezwykłe dzieło: „Kubus Project” autorstwa kompozytora Tona Bruynela (1934-1998) i rzeźbiarza Carela Vissera (ur. 1928). Ten environment, w którym muzyka i forma rzeźbiarska są ze sobą nierozerwalnie związane, powstawał w latach 1969-1971.

Do 10 grudnia 2008. Niemcy. Berlin. Galeria Żak-Branicka. Katarzyna Kozyra. "Swans". W "Łabędziach" Kozyra podejmuje temat jednego z najsłynniejszych dzieł Piotra Czajkowskiego. Artystka dzieło klasyczne, kojarzące się z doskonałością wykonania, odziera z magii, defragmentując jego płynność, podkreślając niedoskonałości,potknięcia, niezgrabność i brak wdzięku tancerzy.

Do 7 grudnia 2008. Anglia. Londyn, Hayward Gallery. „Robin Rhode”. Wymieniony artysta - Afrykańczyk mieszkający w Berlinie łączy intrygujące performance z wielkoformatowymi rysunkami węglem, często wykonywanymi na ulicy. Prostymi technikami opowiada o miejskiej biedocie, życiu młodego pokolenia i jego kulturze.

Do 1 grudnia 2008. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. “Projekt 88. Lucy Mc Kenzie”. Mc Kenzie łączy w swej twórczości grafikę, rysunek, performance, poezję. Artystka urodzona w 1977 w Glasgow w 2003 roku w Warszawie wraz z Polką Pauliną Ołowską prowadziły przez miesiąc nocny klub na wzór wczesno dwudziestowiecznych salonów artystycznych. Instytucje te były kiedyś swoistym, jak pisze MoMA „katalizatorem nowych form społecznego doświadczenia.” Ich badania społecznego odbioru sztuki a szczególnie roli kobiet w tym procesie, zostały przedstawione w mediach. Przy pomocy artysty działającego w obrębie projektowania mody Beca Lipscombe i projektanta Bernie Reid’a, Lucy Mc Kenzie przekształca przestrzeń galerii w prywatny salon sztuki. To debiut artystki w Museum of Modern Art, które również zakupiło jej prace.

Do 13 listopada 2008. (Od 18 listopada 2007). Niemcy. Berlin. KW Institute of Contemporary Art. „History Will Repeat Itself”. Wystawa prezentuje prace artystów współcześnie wykorzystujących w sztuce nowych mediów i sztuce performance strategie „ponownego odegrania” (re-enactment). Strategie takiego ponownego ożywienia historycznych wydarzeń społecznie ważnych rozwijają się w ostatnich latach w kontekście takich zjawisk popkulturowych, jak role-playing games. Te strategie artystyczne nie są jednakże zwykłymi „przedstawieniami historycznymi”. Ponownie ożywiane wydarzenia – często traumatyczne - z udziałem publiczności a nie tylko„aktorów”, służą rozpoznaniu w przeszłości problemów istotnych dla współczesności.

Do 10 listopada 2008. USA. Nowy Jork Museum of Modern Art. „Wunderkammer: A Century of Curiosities”. Wunderkamery. Gabinety osobliwości popularne w Europie szczególnie w połowie XVI wieku, łączyły w sobie przedmioty potencjalnie interesujące naukowo i fantastyczne wytwory wyobraźni. Wystawa pokazuje współczesną interpretację tych szesnastowiecznych gabinetów przez XX - i XXI-wiecznych artystów, m.in. Hansa Bellmera, Petera Blake’a, Louise Bourgeois, Maxa Ernsta i Damiena Hirsta.

Do 10 listopada. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. “Kirchner i berlińska ulica“. Ta wystawa ukazuje sławną „Uliczną serię” niemieckiego ekspresjonisty Ernsta Ludwiga Kirchner, zrealizowaną między 1913 i 1915 rokiem. Seria ta składająca się z siedmiu obrazów, będąca szczytowym osiągnięciem artysty jest wystawiona wraz z sześćdziesięcioma związanymi z nią artefaktami i rysunkami. To tez okres przełomu w twórczości tego artysty. Ernst Ludwig Kirchner, założyciel grupy ekspresjonistycznej Die Brücke w Dreźnie w 1905 przybył do Berlina w 1911 roku. W tym mieście jego rebelianckie pomysły i idee w stosunku do mieszczańskiej sztuki rodem z XIX wieku nabrały rozmachu. W obrazach pojawiły się niespotykane perspektywy, postrzępione formy, nieoczekiwane i ostre zestawienia kolorystyczne. Uliczne życie w Berlinie, w szczególności obecność prostytutek, i ich wyzywająca kolorowego anturażu zafascynowało Kirchnera . Pokazany w takiej ilości, pierwszy raz w Nowym Jorku, prace te urzekają witalnością, swego typu „dekadencją”, i klimatem zagrożenia charakteryzującym Berlin w przededniu pierwszej Wojny Światowej.

Do 9 listopada 2008. Niemcy. Berlin, Martin – Gropius – Bau. „The Collections of Barbara Bloom”. Bloom podejmuje: z jednej strony, jest to próbę spojrzenia retrospektywnego na własną karierę, a z drugiej, na kwestię kolekcjonowania, gromadzenia kolekcji i spekulacji dziełem. Wśród przedmiotów „niemożliwych” Bloom będzie można zobaczyć m.in. „Playboya” wydanego w języku brajla oraz fotel obity tkaniną we „wzór” obrazu rentgenowskiego zębów artystki.

Do 6 listopada 2008. Węgry. Budapeszt. Ludwig Museum. Keith Harring. Harring w latach 80. XX wieku zaczął od rysowania kredą na czarnych panelach reklamowych w przejściach podziemnych i metrze nowojorskim. Wkrótce wyszedł ze swoimi pracami w przestrzeń publiczną. Stworzył rozpoznawalny styl w formie labiryntu opisującego nowojorskie życie. W 2008 roku przypada 50. rocznica urodzin artysty. Do 2 listopada 2008. Wielka Brytania. Londyn. ICA. „Nought to Sixty”. Projekt zakłada prezentację wystaw indywidualnych sześćdziesięciu artystów tworzących w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Wraz z wydarzeniami towarzyszącymi projekt ten ma ambicję ukazania wielowymiarowego portretu współczesnej sztuki, z uwzględnieniem szczególnie trzech ośrodków: Londynu, Glasgow i Dublina. Większość artystów ma mniej niż 35 lat i w większości jeszcze „nie zaistniała” na rynku sztuki. Cykl prezentacji nie ma na celu wskazania jakiegoś nowego „stylu” w sztuce na Wyspach, ma raczej zwrócić uwagę na różnorodność postaw, podkreślić wagę inicjatyw podejmowanych przez samych artystów i skumulować ich energię w ICA. Do 2 listopada 2008. Anglia. Londyn. ICA. „Nought to Sixty”. Projekt ten to prezentacja wystaw indywidualnych sześćdziesięciu artystów tworzących w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Wraz z wydarzeniami towarzyszącymi ma on ambicję ukazania wielowymiarowego portretu współczesnej sztuki, z uwzględnieniem szczególnie trzech ośrodków: Londynu, Glasgow i Dublina.

Do 26 października 2008. Francja. Paryż. Fondation Cartier pour l’art contemporain. „César”. Ekspozycja zaaranżowana przez Jeana Nouvela, architekta, twórcę siedziby Fundacji i przyjaciela rzeźbiarza, przedstawi nowe spojrzenie na twórczość Césara, którego 20. rocznica śmierci przypada w tym roku.

Do 26 października2008. Niemcy Monachium, Pinakothek der Moderne. „Female Trouble". The camera as mirror and stage of female projection”. Fotografia od czasu swego powstania była, szczególnie dla kobiet, środkiem służącym projektowaniu własnej tożsamości i płciowości przez odgrywanie ról i maskaradę. Artystki; Cindy Sherman, Sarah Lucas, Monica Bnvicini czy Pipilotti Rist poprzez obraz fotograficzny i wideo współcześnie badają i re definiują obraz kobiety. Wystawa pokazuje kobiety z początku XX wieku, takie jak Księżna Castiglione, Lady Hawarden, Claude Cahun czy Florence Henri, które fotografię traktowały jako medium służące także introspekcji.

Do 19 października 2008. Anglia. Londyn, Serpentine Gallery Pavillion 2008. Frank Gehry. W tym roku już po raz dziewiąty wzniesiony zostanie letni pawilon Galerii Serpentine. Tym razem zaprojektował go Frank Gehry. Będzie to drewniana struktura inspirowana bardzo odległymi od siebie bodźcami: machinami Leonarda da Vinci, a nawet paskami na znanych z brytyjskich plaż domkach – przebieralniach.

Do 19 października 2008. Irlandia. Dublin, Irish Museum of Modern Art. „Order, desire, light. An exhibition of contemporary drawings”. Wystawa pokazuje ok. 250 prac na papierze artystów współczesnych, wskazując na eksperymentalną rysunku, i jego związki z poezją. Pokazane zostaną prace tak różnych artystów, jak Louise Bourgeois, Tacita Dean, Mike Kelley, William Kentridge, Martin Kippenberger, Juan Munoz, Bruce Nauman, Tony Oursler, Sigmar Polke, Gerhard Richter.

Do 16 października 2008. Anglia. Londyn, Tate Britain. Duveens Commission. „Martin Creed”. Creed tworzy pracę dla przestrzeni Galerii , którą co roku zagospodarowuje inny artysta. Byli wśród nich już Mark Wallinger, Mona Hatoum czy Michael Landy.

Do 16 października 2008. Anglia. Londyn, Serpentine Gallery. Gerhard Richter. „4900 colours: version II”. Artysta przygotował aranżację z 49 elementów pracy z serii „4900 kolorów” z 2007 roku, na którą składają się monochromatyczne obrazy tworzące barwny kolaż.

Do 12 października 2008. Austria. Wiedeń. MUMOK. „Bad Painting – good art”. Ekspozycja gromadzi obrazy, które możemy uznać za „złe” (w kategoriach brzydoty, techniki, czy obsceniczności), a które znani i cenieni artyści świadomie tworzyli. Francis Picabia, René Magritte, Asger Jorn, Philip Guston, Neil Jenney, Georg Baselitz czy Julian Schnabel malowali „źle”, by spojrzeć na medium malarskie z dystansem i ironią.

Do 5 października 2008. Czechy. Jindřichův Hradec, Národní Muzeum Fotografie. „The Photogeny of Identity – The Memory of Czech Photography”. Koncepcja wystawy zakłada ukazanie fotografii jako fenomenu XX wieku jako tego, który odciska piętno na ludziach, którzy zostali sportretowani. Nie prezentuje ikon historii, ale niewidzialne historie, wspomnienia zapisane na materiale fotograficznym.

Do 5 października 2008. Hiszpania. Barcelona. Museu d’Art Contemporani. „Possibility of Action: the Life of the Score”. Wystawa poświęcona jest zapisowi nutowemu, pojętemu bardzo szeroko jako podstawa kreacji nie tylko muzycznej, ale też wizualnej. Zgromadzono prace artystów, którzy tworzą, używając dźwięku, obrazu, światła, obiektów. To materiały dokumentujące wszelkiego rodzaju zapisy, także te z pogranicza noise/art/rock. W latach 50. i 60. XX wieku zgromadzeni wokół nowojorskich artystów wizualnych muzycy, tacy jak John Cage, Morton Feldman, Christian Wolff czy Earle Brown, używali zapisów nutowych i partytur do stworzenia nowego kontekstu dla muzyki.

Do 2 października 2008. Niemcy. Hamburg. Hamburger Kunsthalle. „Adolph Menzel and Lois Renner – The Artist’s Studio”. Lois Renner kreuje w swoich pracach świat, który wydaje się rozpoznawalny, znany, jednak rola i relacje pomiędzy poszczególnymi elementami nie są łatwe do pojęcia.

Do 28 września 2008. Hiszpania. Madryt. Museum del Prado. "Cy Tomby. Obrazy Lepanto". W roku 2001 Harald Szeemann zaproponował artyście amerykańskiemu Twombly Cy, realizację pracy, która byłaby związana z wystawą zorganizowaną w ramach Weneckiego Biennale. Ukazywała ona„melancholijne” pożegnanie idei nowoczesności w czasach między dwoma wiekami. Amerykański malarz stworzył duży cykl narracyjny poświęcony sławnej bitwie morskiej, która miała miejsce, w Zatoce Lepanto 7 października 1571, pomiędzy otomańskimi Turkami i tak zwaną "Świętą Ligą”, chrześcijańską koalicją uformowaną przez Hiszpanię, Wenecję i Papieski Rzym. Bitwa miała historyczne znaczenie jako obrona Europy przed tureckim ekspansjonizmem. Bitwa pod Lepanto stała się inspiracją dla wielu współczesnych malarzy; miedzy innymi; Ticjana, Tintoretta, Veronese i Cambiaso. Obrazy te w większości znajdują się w Hiszpanii. Faktycznie Tombly inspirował się przedstawieniami tejże bitwy na gobelinach realizowanych według opisanych płócien na obrazach należących do Filipa II. Cykl obrazów Tomby’ego wpisuje się w tradycje zbiorów Museum del Prado kontynuujące fascynacje kolekcjonerskie zbiorów władców hiszpańskich.

Do 28 września 2008. Francja. Paryż. Jeu de Paume (Place de la Concorde). Virginie Yassef, „La seconde est partie la premiere”. Filmy, fotografie, rzeźby Yassef mają swoje źródło w świecie dziecka. Dzięki gestowi artystki codzienne sytuacje stają się niezwykłe. Na wystawie szczególnego znaczenia nabiera aspekt przestrzennej reżyserii prac, doświadczenie widza wobec ich obecności.

Do 24 września 2008. Hiszpania. Barcelona. Museu d’Art Contemporani. Nancy Spero. „Dissidances”. Urodzona w 1926 roku Nancy Spero jest kluczową figurą nowojorskiej sceny lat 60. i 70. Aktywistka, artystka zaangażowana w kwestionowanie i podważanie porządku współczesnego świata społecznego, kulturalnego i politycznego. Wystawa prezentuje pracę artystki począwszy od wczesnych prac na papierze, kiedy była studentką, aż do najnowszej prezentacji znanej z Biennale w Wenecji.

Do 21 września 2008. Niemcy. Berlin. Deutsche Guggenheim. „Freeway Balconies”. Współczesna sztuka amerykańska. Kuratorką wystawy jest artystka Collie Schorr - we współpracy z Nancy Spero. Tytuł wystawy zaczerpnęli od poety Allena Ginsberga, a odnosi się on zarówno do zjawiska spektaklu, jak i do voyeryzmu. W Ameryce współcześni bohaterowie i duchy przeszłości mieszają się w twórczości współczesnych artystów.

Do 21 września 2008. Austria. Wiedeń. MAK. „Julian Opie – prace najnowsze”. Opie w swojej twórczości łączy malarstwo z rzeźbą. W tym celu wykorzystuje nowoczesne technologie. W MAK będzie można zobaczyć jego portrety wynikające z inspiracji barokiem, akty, figury, a także serię najnowszych pejzaży.

Do 21 września 2008. Austria. Wiedeń. MUMOK. Josh Smith. „Hidden Darts”. Smith w swoich obrazach odwołuje się do mitów modernistycznych. Wykorzystuje swoje nazwisko tworząc z niego powtarzający się motyw.

Do 15 września2008. Hiszpania Saragossa. Museo de Zaragoza. "Goya e Italia". Wystawa prezentuje 359 dzieł sztuki: głównie obrazy, rysunki i grafikę. Poza 89 pracami Goyi, na wystawie jest 270 dział innych artystów, światowej rangi, jak m.in.: Marco Benefial, Pompeo Batoni, Francisco Bayeu, Antonio Canova, Anton Rafael Mengs, Jacques Louis David, Luca Giordano, Giambattista Piranesi, Giambattista Tiepolo, Gaspare Traversi, w tym 7 prac autorstwa Tadeusza Kuntze z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. Ekspozycja jest najważniejszym pokazem sztuki towarzyszącym tegorocznej Wystawie Światowej.

Do 14 września 2008. Francja. Paryż. Musée d’Art moderne de la Ville de Paris. „Bridget Riley – retrospektywa”. Wystawa jest okazją spojrzenia na jej twórczość – począwszy od pierwszych prac inspirowanych Georgesem Seuratem po najnowsze dzieła stworzona z okazji wystawy – z perspektywy nieco innej niż op-art, w nurcie którego jej czarno-białe obrazy zostały spopularyzowane.

Do 14 września 2008. Monachium. Haus der Kunst. Robert Rauschenberg, „Travelling ‘70 – ‘76”. Wystawa prezentuje pięć serii: „Cardboards”, „Venetians”, „Early Egyptians”, „Hoarfrosts” i „Jammers”, które Rauschenberg stworzył pod wpływem wrażeń z podróży odbytych w latach 1970 – 1976 do Włoch, Francji, Indii i Jerozolimy. Zetknięcie z nowymi miejscami (lub miejscami ważnymi i często odwiedzanymi, jak Wenecja i biennale) i innymi kulturami wywołało na malarzu wielkie wrażenie, a problemy, którymi artysta się zajmował, dotyczą zarówno samego malarstwa: kolor, materia, kompozycja, jak i przestrzenności czy dyspozycji w przestrzeni, charakterystycznych dla rzeźby. Wykorzystywał materiały znalezione, nie upiększając ich (kartony), czy odpadki (niechciane przedmioty codziennego użytku), które zmieniały się w zupełnie inne twory m.in.; charakterystyczny dla Amerykanina assamblage.

Do 14 września 2008. Niemcy. Monachium. Pinakothek der Moderne. „Benjamin Bergmann”. Instalacje rzeźbiarza Benjamina Bergmanna to wypowiedzi na temat fundamentalnych społecznych przekonań i problemów, takich jak czczenie i uwielbienie bohaterów, kult ciała, postępu, konsumpcjonizmu. Artysta analizuje zjawiska ekstremalnych zachowań, których źródło często tkwi w przekonaniach religijnych, stąd wiele biblijnych odniesień w pracach rzeźbiarza.

10 i 11 września 2008. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. "Dali. Obraz i Film". Salvador Dalí i jego żona Gala przybyli do Nowego Jorku w listopadzie 1934 z Francji na pokładzie statku Champlain z ich patronką i mecenasem Crosby Caresse. W jej opublikowanej w roku 1953 książce wspomnieniowej "Namiętne Lata" Crosby opisała ten rejs. Salvador chciał poznać USA "z pierwszej ręki". Dalego wizja Ameryki została ukształtowana przez serial kinowy "Tajemnice Nowego Jorku" (1914), który przedstawiał miasto "zanurzone w kulturze przemocy". Jego obraz z 1935 roku "Surrealistyczna Tajemnica Nowego Jorku" wyraźnie odnosi się do tego cyklu filmów jak i do własnych spostrzeżeń. Ukazuje archetypy Dalego (miękkie zegarki, mrówki, drewniana kula), jego symbole i kinowe obrazy zorganizowanej zbrodni. Specjalny panel i wystawa dotyczą lat 1930 - 1960 w twórczości artysty.

Do 7 września 2008. Szwecja. Sztokholm. Moderna Museet. „Time & Place: Milano – Torino 1958-1968”. Wystawa przedstawia przemiany na włoskiej scenie artystycznej w latach 60. XX wieku. Pierwsza część ekspozycji odnosi się do zainteresowania przestrzenią, druga ma charakter dokumentacyjny, a trzecia przedstawia ruch Arte Povera.

Do 1 września 2008. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. "Chris Smith: American Original". Urodzony w Wisconsin filmowiec Chris Smith najbardziej znany z czterech niezależnych filmów, które ukazują w interesujący i niebanalny sposób ideały życia w USA. "Amerykańska Praca", przedstawia ciężko pracujących ludzi za minimalne wynagrodzenie. "Amerykański Film" obserwuje młodego dyrektora dążącego do kariery. "Film domowy" skupia się na ekscentrycznych domach, które wyrażają osobowości ich właścicieli. "Tak Ludzie" jest relacją aktywisty, który obserwuje międzynarodowe konferencje. Ukazujące rzeczywistość w krzywym zwierciadle, pełne empatii, mądre filmy Kowala wypełniają szczególną niszę w współczesnym kinie amerykańskim. Jego najnowszy obraz, "Basen" jest filmem fikcji. Osadzony w realiach Goa, w Indiach, film jest głęboko poruszającym opowiadaniem o życiu młodego pracownika hotelu, chłopca i właściciela basenu. Do 31 sierpnia 2008. Wielka Brytania. Liverpool. Tate Liverpool. „Gustav Klimt: Painting, Design and Modern Life in Vienna 1900”. Artysta ten to centralna postać wiedeńskiej secesji. Jego prace - pierwszy raz na tak dużą skalę pokazywane w Wielkiej Brytanii: malarstwo, rysunki i projekty - będą przedstawione wespół z pracami Jozefa Hoffmanna, architekta, projektanta, przyjaciela Klimta.

Do 28 sierpnia 2008. USA. Nowy Jork, MoMA. „Bernd and Hilla Becher: Landscape/Typology”. Wystawa pokazuje prace, z których Becherowie są najbardziej znani, mianowicie ujęte niejako frontalnie portrety budynków – struktur, elementów pejzażu industrialnego oraz szeroko ukazanego pejzażu totalnego tych samych fabryk czy kopalń. Te dwa typy ujęć fotograficznych stanowią swoiście pojętą syntezę przemysłowego pejzażu.

Do 25 sierpnia 2008. Niemcy. Berlin. Berlinische Galerie. „Glances and desire. The photographer Herbert Tobias (1924–1982)”. Po raz pierwszy zostanie pokazana na tak dużej (ponad 200 fotografii) wystawie indywidualnej twórczość niemieckiego artysty Herberta Tobiasa, znanego z nastrojowych widoków miast, przepełnionych zmysłowością portretów i erotycznych wizerunków mężczyzn.

Do 25 sierpnia 2008. Wielka Brytania. Londyn. Hayward Gallery. „Psycho buildings. Artists and Architecture”. Wystawa (której tytuł pochodzi od tytułu książki Martina Kippenbergera) odbywa się w ramach obchodów 40. rocznicy istnienia Hayward Gallery, mieszczącej się w architektonicznie wyróżniającej się budowli. Pokazane zostaną prace artystów zajmujących się kreowaniem architektonicznych struktur i environements. Widz będzie mógł wejść w przestrzenne konstrukcje, które poprzez swoją wartość projektową i kolor, światło czy zapach wywołują interakcje pomiędzy odbiorcą i otaczającą go przestrzenią.

Do 17 sierpnia 2008. Niemcy. Monachium. Haus der Kunst. Martin Parr. „Parrworld”. Martin Parr, fotograf, który często nazywany jest satyrykiem specyficznie obserwującym świat współczesny, jest także kolekcjonerem szeroko pojętej - jako medium - fotografii. Pierwszy raz twórczość zostanie pokazana w kontekście jego zbiorów jako kolekcjonera. Obok fotografii uznanych artystów można podziwiać, wybór tego, co interesuje go we współczesnej fotografii brytyjskiej, i przedmioty, w których wizerunek fotograficzny odgrywa istotną rolę: pocztówki, książki, a także rzeczy osobliwe, jak choćby zegarek z podobizną Saddama Husajna czy gadżety z czasów rządów Margaret Thatcher.

Do 3 sierpnia 2008. Niemcy. Monachium. Pinakothek der Moderne. Olafur Eliasson, „Your Mobile Expectations: BMW H2R Project”. Tym razem Eliasson swoją refleksję dotyczącą zjawisk naturalnych i ich powiązań z technologią przemysłową rozwija w zadaniu dizajnerskim nowego samochodu, który łączy w sobie nowoczesną linię z przyjazną środowisku technologią napędu. Artystyczna wersja samochodu projektu Eliassona ma powłokę z lodu.

Do 3 sierpnia 2008. Niemcy. Hamburg, Hamburger Kunsthalle. „Mark Rothko. Retrospektywa”. Wystawa amerykańskiego artysty pokazuje jego prace umieszczone w niezwykłym kontekście. Z jednej strony, jest to romantyczne malarstwo europejskie spod znaku Caspara Davida Friedricha. Z drugiej strony, jest kolorystyczna tradycja malarstwa spod znaku Pierre’a Bonnarda, gdzie kolor uwalnia się od funkcji reprezentacyjnych i dąży ku abstrakcji.Trzecią perspektywę – dotyczącą idei przekraczania granic – stanowią zestawione z obrazami Rothko z serii „Black-and-Gray” ołowiane obrazy Richarda Serry z serii „»Measurements« of Time. (Seeing is believing)”.

Do 27 lipca 2008. Belgia. Bruksela. WIELS. Mike Kelley. „Educational Complex Onwards: 1995 – 2008”. Wystawa, zbudowana wokół znanej pracy artysty „Educational Complex” z 1995 roku, prezentuje dzieła Mike’a Kelleya z zakresu malarstwa, rysunku, fotografii, instalacji, pochodzące ze znanych kolekcji sztuki. Do 22 lipca 2008. Niemcy. Berlin. Deutsche Guggenheim. „Villa Romana Fellows 2008”. Wystawa w Berlinie prezentuje nagrodzonych w 2008 roku stypendium Villa Romana. To najstarsza niemiecka nagroda artystyczna. Izraelski artysta Dani Gal w swoich pracach wideo i animacjach umieszcza tekst i obraz w nowym (niż pierwotny, w którym zostały „znalezione”) kontekście. Julia Schmidt łączy w malarstwie medialne obrazy z artystycznie wysmakowanymi. Asli Sungu, artystka turecka, zamieszcza w instalacjach doświadczenia zdobyte na granicy różnych kultur. Clemens von Wedemeyer w filmach tworzonych na granicy fikcji i dokumentu stara się przeniknąć tematykę społeczną i zagadnienia władzy.

Do 20 lipca. Włochy. Wenecja. Palazzo Grassi. Rzym i Barbarzyńcy. Wystawa pokazuje odkrycia archeologiczne z późnego antyku i wczesnego średniowiecza z obszaru Europy Zachodniej. Zastosowane w nich środki wyrazu artystycznego skontrastowane są z dziedzictwem klasycznego Rzymu.

Do 13 lipca 2008. Austria. Wiedeń. MUMOK. Runa Islam. „Empty the pond to get the fish”. Młoda artystka, urodzona w Bangladeszu, pracująca w Londynie, w swoich projekcjach i instalacjach interesuje się iluzjonistycznym charakterem estetyki filmu. Przecina i rozbija linearnie pojęty obraz kinematograficzny po to, by odwrócić uwagę widza od narracji w stronę kontekstu przestrzeni i doświadczenia widza wobec obrazu w przestrzeni.

Do 7 lipca 2008. Szwajcaria. Bazylea. Kunstmuseum Basel. „Soutine and Modern Art”. Legendarny artysta współtworzący barwny pejzaż artystycznej bohemy Paryża lat 20. XX wieku, często wymyka się wszelkim klasyfikacjom. Tymczasem wpływ jego malarstwa na sztukę lat powojennych, wraz ekspresjonizmem i modernistycznymi eksperymentami, jest niezaprzeczalny, widoczny u takich artystów, jak Francis Bacon czy Willem de Kooning. Około 60 prac Soutine’a zostanie zaprezentowanych w towarzystwie prac twórców jemu współczesnych, ukazując historyczny dialog pomiędzy nimi.

Do 1 lipca. Dania. Kopenhaga. Muzeum Sztuki Współczesnej Arken. Malarze ze Skagen - w nowym świetle. Prezentacja ponad 100 prac stworzonych przez artystów ze Skagen, takich jak Christian Krohg oraz Anna i Michael Ancher.

Do 30 czerwca 2008. USA. Nowy Jork. MoMA. „Take your time: Olafur Eliasson”. Pierwsza w Stanach Zjednoczonych duża prezentacja twórczości artysty, pokazująca 15 lat jego drogi twórczej. Uwodzicielskie, działające na zmysły instalacje, fotografie i environment artysty, kreują intrygujące spojrzenie na codzienność doświadczaną na styku ludzkiej kultury i natury.

Do 29 czerwca 2008. Londyn. Camden, Arts Centre. Tal R, „The Sum”. Mieszkający w Danii artysta z Izraela tworzy prace o ustalonych wymiarach w kwadracie, w których używa jedynie siedmiu kolorów (czerwonego, brązowego, żółtego, czarnego, białego, różowego i zielonego), często nakładanych prosto z tuby i tworzących specyficzne ślady i fakturę. Efekt, jaki uzyskuje, przypomina nieco sztukę prymitywną czy prace dzieci, jednakże tematy jakie podejmuje (choć komiks i sztuka dzieci są jedną z inspiracji) dotykają poważnych spraw, częstokroć historii Holokaustu.

Do 26 czerwca 2008. USA. Nowy Jork. New Museum. USA. Nowy Jork. New Museum. Tomma Abts. Mieszkająca w Londynie artystka niemieckiego pochodzenia, jest laureatką nagrody Turner Prize 2006. Tworzy malarstwo abstrakcyjne. Są to formaty małe o intymnej proweniencji. Prezentacja obejmie 15 prac powstałych w ciągu ostatnich 10 lat.

Do 22 czerwca 2008. Wielka Brytania. Londyn. ICA. Loris Gréaud. „Cellar Door (Once is Always Twice)”. Galeria pokaże instalacje młodego francuskiego artysty, który w swojej pracy łączy różne dyscypliny i formy aktywności takie jak muzyka, film czy architektura, w sposób zarówno futurystyczny, jak i utopijny. Jego prace to bardziej propozycje i formy, pokazujące pewien proces działania, niż skończone i zamknięte dzieła. „Cellary Door” jest projektem, który miał jedną odsłonę w paryskim Palais de Tokyo, innym jego elementem jest opera, która będzie wystawiana w Operze Paryskiej, jeszcze innym – przestrzeń własna artysty, którą buduje on na przedmieściach stolicy Francji.

Do 20 czerwca 2008. Italia. Mediolan. Bruna Soletti Arte Contemporanea. Carlo Bernardini. “The quarter direction of the space”. Interaktywna instalacja świetlna znanego włoskiego artysty twórcy rzeźb świetlnych zrealizowana we współpracy z Manu Sobralem. Kuratorem ekspozycji jest Guido Barbato.

Do 15 czerwca 2008. Niemcy. Berlin. KW. Neue Nationalgalerie, Skulpturenpark BerlinZentrum, Schinkel Pavillon. 5. Berlin Biennale „When things cast no shadow”.Kuratorami tegorocznego biennale są Adam Szymczyk i Elena Filipovic, którzy zaproponowali program na dzień i noc. W dzień ekspozycje w miejscach historycznie znaczących (m. in. Neue Nationalgalerie Miesa van der Rohe czy w przestrzeni miejskiej w okolicach dawnego podziału murem berlińskim) ukażą wystąpienia artystów wielu pokoleń. W nocy program (zatytułowany „Mes nuits sont plus belles que vos jours”) zaangażuje zarówno artystów, jak i myślicieli i teoretyków, którzy w różny sposób ustosunkują się do problemów sztuki i współczesnego świata.

Do 15 czerwca 2008. Francja. Paryż. Jeu de Paume (Place de la Concorde). Alec Soth, „The space between us”. Fotografie Amerykanina Aleca Sotha wyrastają z tradycji pracy takich fotografów, jak Walker Evans, Robert Frank czy Stephen Shore. Są – poprzez przedstawienie codzienności, nierzadko zwyczajnej – ewokacją wzniosłych amerykańskich ideałów, takich jak wolność, niepodległość, niezależność), czy indywidualność. Na wystawie zostaną zaprezentowane fotografie z dwóch serii: „Sleeping by the Mississippi”(wielko formatowe kolorowe pejzaże, wnętrza, portrety ludzi i przedmiotów) oraz „Niagara” (zestawienia widoków słynnego wodospadu z przedmiotami z „innego świata”, jak listy miłosne, czy wręcz odpadki).

Do 8 czerwca 2008. USA. Chicago. The Art Institute of Chicago. „Figuration in contemporary design”. Wystawa skupia się na współczesnym zastosowaniu figuratywnych i przedstawiających elementów w designie ostatnich lat. Dzięki dokładności cyfrowej technologii i możliwościom reprodukcji, nowoczesne projekty zdają się faworyzować ornamenty, które były zbyt dekoracyjne dla preferującego minimalistyczny język XX-wiecznego stylu projektowania.

Do 8 czerwca 2008. Austria. Wiedeń. Kunsthalle Vien. Matthew Barney, „Drawing Restraint”. Wcześniej prezentowany w londyńskiej Serpentine Gallery pokaz prac rzeźbiarskich, instalacji, performance oraz filmów z serii „Drawing Restraint” Matthew Barneya. Projekt odkrywa związki pomiędzy kreatywnością a oporem i wstrzemięźliwością, bada efekty fizycznej limitacji, tzn. progu wytrzymałości człowieka równolegle w dziedzinach sztuki i – jak u Barneya – sportu. Prace rzeźbiarskie związane z tą serią intrygują zarówno skalą, jak i niekonwencjonalnymi materiałami (najnowsze technologie), z których są wykonane.

Do 8 czerwca 2008. Niemcy. Monachium. Pinakothek der Moderne. ”Jochen Klein”. Artysta żył krótko, umarł jako trzydziestolatek. Jego obrazy przedstawiają idylliczne pejzaże, łąki, jednak radość życia styka się tam z poczuciem niebezpieczeństwa i zagrożenia ludzkiej egzystencji.

Do 8 czerwca 2008 roku. Holandia. Otterlo. Kröller-Müller Museum. „Eylem Aladogan”. Eylem Aladogan urodzona w 1975 roku, jest holenderską artystką tworzącą monumentalne instalacje, charakteryzujące się inteligentną grą i zestawianiem elementów architektonicznych i organicznych. Kondensacja przestrzeni i dynamika drzemiąca w kreowanych przez nią strukturach stanowią zarówno o uwodzicielskim, zmysłowym, materialnym aspekcie jej pracy, jak i intrygują konceptualną zawartością, wielością warstw znaczeniowych.

Do 2 czerwca 2008 roku.Francja. Paryż. Centre Pompidou. „Louise Bourgeois”.Od marca tego roku wymienione centrum sztuki zaprezentuje rozległą retrospektywę twórczości tej wybitnej artystki z okazji ukończenia przez nią 95 roku życia. Będzie można obejrzeć 100 rzeźb, obrazów, rysunków i prac graficznych w różnych technikach powstałych pomiędzy 1940 a 2005 rokiem.

Do 1 czerwca 2008. Budapeszt. Ludwig Museum. "Fluxus East – Fluxus Networks in Central Eastern Europe”. Wystawa „Fluxus East” (pokazywana już w krakowskim Bunkrze Sztuki) jest prezentacją różnorodnych form aktywności Fluksusu w byłym Bloku Wschodnim, pokazuje zjawiska i praktyki artystyczne nim zainspirowane, podejmowane przez niektórych młodych artystów również współcześnie. Poza „klasycznymi” obiektami nurtu, wystawa zawierać będzie fotografie, filmy, korespondencje, tajne akta policyjne, wywiady i nagrania muzyczne dokumentujące obecność tego ruchu na terenie byłego Bloku Wschodniego.

Do 1 czerwca 2008. Niemcy. Berlin. Martin-Gropius-Bau. „Dani Karavan –Retrospektywa”. Wystawa izraelskiego artysty, który w swoich pracach ukazuje (i wykorzystuje) pejzaże i naturalne przestrzenie w sposób ukazujący system znaków nadający im interesujące, historycznie i społecznie zdeterminowane znaczenia. W Berlinie jego prace nabiorą specjalnej wymowy, ponieważ dla zilustrowania swoich metod pracy, tego, jak używa danych materiałów i jak posługuje się metaforą, Karavan stworzy specyficzne instalacje, które dotyczyć będą Berlina i jego historii zarówno faszystowskiej, jak i powojennej, naznaczonej podziałem na dwie strefy zwalczających się obozów.

Do 1 czerwca 2008. Wielka Brytania. Londyn. Tate Britain. „Lightbox: Derek Jarman”. Autor - awangardowy i kontrowersyjny filmowiec, zajmował się też malarstwem, pisaniem i sztuka ogrodów. W galerii zostaną pokazane jego eksperymentalne filmy nagrywane na taśmę Super 8, ukazujące bohemiczny świat tajemniczych pejzaży i ruin, skąpany w migocącym świetle ognia.

Do 18 maja. Finlandia. Helsinki. Muzeum Sztuki Zagranicznej Sinebrychoff. "Peruwiańskie srebro - 2000 lat sztuki". Wystawa ponad 200 srebrnych przedmiotów, takich jak naczynia, narzędzia, tace, pudełka, strzemiona i biżuteria, z muzeów i prywatnych kolekcji w Peru.

Do 18 maja 2008 roku. Niemcy. Monachium. Haus der Kunst. "Rupprecht Geiger - Stocking Up on Colour for New Energy”. Z okazji przypadających na 26 stycznia 2008 roku setnych urodzin Rupprechta Geigera Haus der Kunst zaprezentuje monumentalne prace artysty („Morgen Rot”, „Abent Rot” z 2000 roku oraz „Rote Trombe” z 1985 roku), który zaczął swoją karierę malarską nie od malarstwa, a raczej od studiowania i praktykowania architektury (zajmował się nią do roku 1962). Katalizatorem zainteresowania się malarstwem okazał się dla artysty rosyjski pejzaż, oraz przeżycie światła i koloru w Grecji. Te dwa skrajne doświadczenia uczyniły zeń artystę zgłębiającego materię koloru. Od lat 60. interesuje go obraz monochromatyczny. Synonimem nazwiska Geigera stał się kolor czerwony – według artysty, to czysta ewokacja światła, energii, życiowej siły.

Do 27 kwietnia 2008. Wielka Brytania. Londyn. Tate Modern. “Juan Muñoz”. Juan Muñoz (1953 – 2001) – wszechstronny, uważany za jednego z bardziej interesujących współczesnych artystów zajmujących się rzeźbą i instalacją, ma swoją pierwszą retrospektywną prezentację w Wielkiej Brytanii. Wystawa prezentuje ponad 90 prac, wśród nich także nigdy wcześniej nie pokazywanych, w tym; serie rysunków, prace z zakresu performance oraz instalacje dźwiękowe.

Do 27 kwietnia. Włochy. Florencja. Galleriadel Costume Palazzo Pitti. "Zwisając z nitki. Guziki z Galerii Kostiumów Pałacu Pitti". Eksponaty z kolekcji liczącej prawie 3 tysiące guzików

Do 20 kwietnia 2008 roku. Niemcy. Berlin. Berlinische Galerie. „Emilio Vedova 1919 – 2006”. Zmarły w zeszłym roku wenecjanin Emilio Vedova był przedstawicielem włoskiego abstrakcyjnego ekspresjonizmu, który w swoichn pracach, często monumentalnych, uwolnił gest malarski od przynależności do płaszczyzny płótna i wyprowadził go w szeroko pojętą przestrzeń. Wystawa prezentuje obszerne oeuvre Vedovy, po raz pierwszy na taką skalę w Niemczech.

Do 14 kwietnia 2008 (od 14 września 2007). USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. „Focus: Alexander Calder”. Alexander Calder (1898 - 1976) – rzeźbiarz i malarz amerykański. W latach 1926-1933 przebywał w Paryżu, był członkiem grupy Abstraction-Création. Tworzył malarstwo abstrakcyjne, barwną grafikę oraz formy przestrzenne, przeważnie metalowe, najpierw statyczne (tzw. stabile), potem ruchome (zw. mobile, poruszane powiewem powietrza lub przy pomocy silniczków) a także monumentalne rzeźby plenerowe (m.in.; Czerwone Słońce na stadionie olimpijskim w Meksyku, Spirala przy gmachu UNESCO w Paryżu, Wielki Stabil w Cambridge). Wywarł wielki wpływ na współczesną rzeźbę i jest znany najbardziej ze swoich ruchomych abstrakcyjnych realizacji rzeźbiarskich. Ekspozycja prezentuje jednak prace powstałe pomiędzy końcem lat 20. i 40. XX wieku, zanim Calder zajął się tworzeniem monumentalnych konstrukcji. Są wśród nich realizacje statyczne i mobilne, konstrukcje z drutu i portrety. Ujawniają one duże wyrafinowanie wizualne, wynalazczość i humor w podejściu artysty do sztuki, ukazując drogę, jaką przebył rewolucjonizując światową rzeźbę.

Do 6 kwietnia 2008. Wielka Brytania. Londyn, Tate Modern. „The Unilever Series: Doris Salcedo”. W tym roku artystką, której powierzono przestrzeń Hali Turbin w Tate Modern, jest kolumbijska rzeźbiarka Doris Salcedo. Artystka w swojej pracy, tworząc często z myślą o konkretnym, naznaczonym historią miejscu, odwołuje się do architektonicznego, geograficznego czy politycznego jego aspektu. Tak jak w 2002 roku, kiedy stworzyła przed Pałacem Sprawiedliwości w Bogocie instalację – stos krzeseł, przypominając o ofiarach mającego tam miejsce 17 lat wcześniej nieudanego zamachu stanu. Poruszając ważne problemy, jej prace pozostają poetyckie i pełne tajemniczości.

Do 31 marca 2008. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. The Philip Johnson Architecture and Design Galleries. " 50 Years of Helvetica”. W tym roku mija 50 lat od zaprojektowania przez szwajcarów Maxa Miedingera i Edouarda Hoffmanna czcionki Helvetica będącej inspiracją dla niezliczonej rzeszy typografów, grafików użytkowych, i twórców wielu dziedzin sztuk plastycznych. Wystawie towarzyszy film zrealizowany przez Gary’ego Hustwita.

Do 30 marca 2008. Niemcy. Kolonia. Museum Ludwig. „Piet Mondrian: Depiction to Picture”. Będzie można zobaczyć prace tego pioniera współczesności w sztuce z Gemeentemuseum w Hadze, z jednej z największych kolekcji dzieł tego artysty. Wystawa ukazuje rozwój sztuki Mondriana od impresjonistycznych i kubistycznych początków do założenia grupy De Stijl w 1917 roku i neoplastycznej sztuki charakterystycznej dla tego twórcy.

Do 30 marca 2008. Hiszapnia. Bilbao, Sala Rekalde. „1, 2, 3… Avant-Gardes”. Wystawa, prezentowana wcześniej w Zamku Ujazdowskim w Warszawie, przybliży hiszpańskim widzom historię i najnowsze osiągnięcia polskiej sztuki mediów.

Do 10 marca 2008. Nowy Jork. MoMA. Lucian Freud, „The Painter’s Etchings”. Wystawa prezentuje prace graficzne Freuda, znanego przede wszystkim ze swoich figuratywnych obrazów olejnych. Freud traktuje grafikę jak malarstwo, stawiając w czasie pracy płytę na sztaludze.

Do 3 marca 2008. Hiszpania. Bilbao. Guggenheim Museum. „Chaqun a son gout”. Dwunastu baskijskich artystów zostało zaproszonych do stworzenia prac wedle swojego gustu, jako ich wypowiedź w i o miejscu, które obrosło własną legendą. Każdy z artystów należy do pokolenia, które debiutowało i wchodziło w kręgi sztuki światowej w późnych latach 90. XX wieku – używają oni międzynarodowego języka sztuki po to, by mówić o swoim najbliższym środowisku oraz o tym, co lokalne.

Do 24 lutego 2008. Niemcy. Berlin. Neue National Galerie. "Jannis Kounellis - Labyrinth”. Prezentacja prac artysty wywodzącego się z nurtu arte povera, pracującego z tzw. „odpadami”, gdzie kwestie pamięci i przeszłości odgrywają istotną rolę. Ekspozycja obejmuje prace charakterystyczne dla jego twórczości lat 60. i 70. XX wieku, a także nowe - z ostatnich kilku lat.

Do 14 lutego 2008. Szwajcaria. Bazylea. Kunstmuseum Basel – Museum für Gegenwartskunst. „Andreas Gursky“. Indywidualna wystawa zajmującego się wielkoformatową fotografią artysty prezentować będzie jego nowe prace. Centralnym punktem zainteresowania w pracach Gursky’ego są ludzie, zbiorowiska indywidualności i miejsca zgromadzeń, jak na przykład fabryki, hale targowe czy place rozrywki. Pokazane po raz pierwszy fotogramy zostaną zgromadzone w czterech grupach tematycznych. Obok cykli pejzaży i tematem fotografii są też samochodowe wyścigi Formuły 1 i masowe wiece w Korei Północnej.

Do 11 lutego 2008. Francja. Paryż. Centre Pompidou. "Studio Alberto Giacomettiego z kolekcji Fundacji Alberto i Annette Giacometti". Kilkaset sygnowanych dzieł Alberto Giacomettiego (1901-1966), w większości dotąd niepokazywanych, pojawi się na wystawie w Centrum Pompidou w Paryżu. To jedna z najważniejszych monograficznych wystaw poświęconych szwajcarskiemu artyście. Pokazanych zostanie 211 rzeźb i detali, 57 obrazów, 174 rysunków, 190 fotografii i liczne dokumenty archiwalne z Fundacji Alberto i Annette Giacomettich, której dyrektor Veronique Wiesinger została komisarzem wystawy. Na 1750 metrach kwadratowych ekspozycji zostanie zrekonstruowane atelier artysty.

Alberto Giacometti

strona główna

spis treści

link do artluk – pismo o sztuce

link do strony związku polskich artystów plastyków