Janusz Łyszkiewicz
Realna Teoria
Koloru w Malarstwie Artystycznym.
Na podst. analizy książek:
- J. M. Parramon „ Jak powstaje kolor”, ”Jak malować”
- W. Strzemiński „ Teoria widzenia”
- M. Rzepińska „ Historia koloru w dziejach
malarstwa europejskiego”
Czytając w/w książki i inne na temat
Teorii Koloru, Impresjonizmu, doszedłem do
zaskakującego dla samego siebie wniosku, że
dotychczasowa Teoria Koloru w malarstwie art.
w dużych swych fragmentach jest błędna.
Spostrzeżenie to wydawało mi się wręcz
niedorzeczne, ale empiryczna dociekliwość
potwierdziła je bez wątpliwości. Trudno w to
uwierzyć, że przez prawie 150 lat, nikt
nie podszedł do tych zagadnień rzetelnie i wnikliwie.
Ze zjawisk, które są mało znaczące,
wyciągnięto uogólniające wnioski, zmieniające
całkowicie obraz całości.
Realna Teoria Koloru w malarstwie art. weryfikuje
dotychczasowa w zagadnieniach
dotyczących:
- interpretacji odkryć Chevreula
- zasad malowania cieni
- zasady rozjaśniania i ściemniania kol. lokalnego
(właściwego) na przedmiocie
Zmiany są zasadnicze i zdecydowanie
wpłyną na sposób malowania realistycznego. Nowe
wnioski są udokumentowane i łatwe do zweryfikowania.
ANNALES -
teksty Andrzeja Wilowskiego
Chemiczny Ali
Coltrane pod Pretekstem
Czy jest jeszcze w
Polakach homo sovieticus?
Dialogi, czyli pisane od końca...
Dziwny jest ten
świat – nadal aktualne
Finansowanie produkcji filmowej
Megalomania
kulturalnego Poznania
Młodzi śpiewają i
Kaczmarskiego pamiętają
Ostatni Nadrealista (O Zbigniewie Beksińskim)
Pamiątka z
Auschwitz
Pinter nas nie lubi
Religijność sztuki
Satelita miłości