działy

Z głębokim żalem

zawiadamiamy o śmierci wybitnej polskiej artystki Anny Cyronek Kalinowskiej.

twórczo i rodzinnie związanej z Poznaniem.

Artystka zmarła 6 lipca 2008 roku

Pogrzeb Anny Cyronek Kalinowskiej odbył się dnia 10 lipca 2008 roku

w czwartek o godzinie 9.45. w Poznaniu na cmentarzu Junikowskim

W imieniu witryny artwakat i Związku Polskich Artystów Plastyków

Jacek Kasprzycki

Anna Cyronek Kalinowska

Urodziła się w 1919 roku. Studiowała w Poznańskiej Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Architektury Wnętrz w pracowniach Eustachego Wasilkowskiego (malarstwo) oraz Mariana Szmańdy (rysunek). W roku 1955 uzyskała dyplom z wyróżnieniem.

W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych artystka zainteresowała się ekspresją informelu.

W roku 1970 Anna Cyronek określiła się w sposób absolutnie zdecydowany po stronie tradycji sztuki geometrycznej i konstruktywistycznej w jej nowej wersji opartowskiej. Wielkie dekoracyjne owale, elipsy lub ich fragmenty traktowane płasko, czasem wręcz mechanicznie, stanowiły podstawowy temat wszystkich obrazów.

Pod koniec roku 1970 wystawiane płótna stanowiły ostatni etap eksperymentów w obrębie wymienionego cyklu. Pozostając wierną elipsie zmieniła układ elementów wypełniających jej wnętrze. W miejsce konstrukcji opartych o przeciwstawne sobie formy diagonalne, później centryczne, pojawiły się nowe układy: horyzontalno - wertykalne, multiplikujące swe identyczne kształty.

W roku 1972 kolory rytmizują drobne formy kontrastujące z dużymi płaszczyznami tła. W jednych obrazach przejścia kolorystyczne malowane były kolor w kolor, a w innych krawędzie małych płaszczyzn stykających się ze sobą rytmizowane były różnymi barwami, jak czerwona z niebieską, żółta z czarną, fioletowa z oranżową

Rok 1979 to prace, które zaskakują odmiennością formuły plastycznej. W porównaniu do „graficznych” obrazów z połowy lat 70. obrazy te są bardziej „malarskie”. Stworzone przez artystkę układy form pełnych ruchu i napięć, o świetlistych, wibrujących barwach, pozostają w określonym związku ze światem rzeczywistym. Nasuwają skojarzenia z formami organicznymi, są aluzją do pejzażu oglądanego z lotu ptaka lub przywodzą na myśl przestrzenie międzyplanetarne.

Obrazy z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych są bardzo często aluzją do natury.

Podpatrywanie natury (artystka często tworzy w plenerze) jest dla niej inspiracją, jak sama mówi „zaobserwowane w naturze zagęszczenie form czy ich rozbicie, można uznać za rodzaj tematów, które są rozwiązywane w języku plastycznym. Tworzone przez artystkę układy form pełnych ruchu i napięć, o świetlistych, wibrujących barwach, pozostają w określonym związku z światem rzeczywistym”.

Anna Cyronek Kalinowska mimo podeszłego wieku nadal malowała, brała udział w wystawach i wydarzeniach artystycznych. Nigdy nie brakowało jej siły charakteru i uporu. Wrodzona pracowitość i pasja twórcza nie pozwalała jej pozostawać bierną w dążeniu do osiągnięcia swojej artystycznej tożsamości i niezależności.

Anna Cyronek Kalinowska tworzyła w otoczeniu rodziny artystów. Jej mężem był wybitny polski malarz Tadeusz Kalinowski. Jej synem jest wybitny artysta średniego pokolenia i teoretyk sztuki, twórca obiektów i rzeźb mobilnych Adam Kalinowski.

Wystawy indywidualne artystki (wybór):

· 1958: > Pałac Działyńskich, Poznań; · 1959: > Galeria BWA, Koszalin, Wałcz; · 1960: > Galeria ZPAP, Poznań; · 1967: > Wystawa z T. Kalinowskim, Galeria ZPAP, Poznań; · 1969: > Galeria BWA Bielsko-Biała; · 1970: > Galeria BWA Arsenał, Poznań; > Wystawa „Cykl - Elipsy”, Galeria „A”, Gniezno; · 1972: > Galeria BWA, Leszno; · 1974: > Wystawa „Abstrakcja w środowisku poznańskim”, Galeria BWA, Arsenał, Poznań; · 1975: > Zaprezentowanie obrazów z cyklu „Układy" i „Struktury”, Galeria BWA w Zielonej Górze oraz Galeria ODK „Na Skarpie”, Poznań; · 1979: > Wystawa „Wielkoformatowe obrazy” Galeria BWA Arsenał, Poznań; · 1981: > Galeria Akumulatory 2, Poznań; · 1984: > Galeria BWA, Konin; · 1992: > Wystawa połowy obrazów oraz szkice z lat 1982-91, Galeria BWA Arsenał, Poznań; > Salon Sztuki Współczesnej, Bydgoszcz; · 1994: > Galeria Kulczyk, Poznań; · 1997: > Galeria Kontakt, Poznań; · 1999: > Galeria BWA Arsenał, Poznań.

Wystawy zbiorowe artystki (wybór):

· 1969,1970,1982: > Festiwal Malarstwa Współczesnego, nagroda w 1970 r., Szczecin;

· 1969: > Wystawa „Plastyka Poznańska - 25 lecie”, Muzeum Narodowe, Poznań; · 1970: > „V Salon Marcowy”, Galeria Pegaz, Zakopane; · 1972: > Wystawa „Malarstwo”, Galeria BWA, Kraków; · 1975: > Wystawa „Dzieła współczesnych artystek polskich”, Muzeum Narodowe, Poznań; > Wystawa „Malarstwo” - Panorama XXX - lecia”, Galeria Zachęta, Warszawa; > Wystawa „Malarstwo Poznańskie - najnowsze tendencje”, Muzeum Okręgowe, Gorzów Wlkp.; > Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Współczesnego, Muzeum Narodowe, Poznań; > „Wystawa Plastyki Poznańskiej”, Brno; · 1980: > Udział w wystawie „35- lecie ZPAP”, Galeria BWA, Poznań; · 1981: > Wystawa „Malarze z Poznania”, Galeria Kubus, Hanower; · 1986: > Wystawa „Artyści Poznania”, Muzeum Narodowe, Galeria BWA Arsenał, Poznań; · 1991: > Wystawa „Artyści Poznańscy w 45-leciu w Poznaniu”, Muzeum Narodowe, Poznań; > Wystawa ZPAP „Trwanie i Obecność”, Galeria BWA Arsenał, Poznań; · 1993: > Wystawa „Wektor Sztuki”, Galeria Arsenał, Poznań; · 1997: > „Poznański Festiwal Sztuk”, CK Zamek, Poznań; · 1999: > Wystawa „Salon '99” CK Zamek, Poznań; > Wystawa „Wspomnienie i kontynuacja”, Galeria ABC, Muzeum Początków Państwa Polskiego, Gniezno. 2003> Galeria EGO Poznań

Stypendia:

· Ministerstwo Kultury i Sztuki w Warszawie, 1999; · The POLLOCK KRASNER Foundation, 2001, USA.

Prace artystki znajdują się w kolekcjach: Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Austrii, USA i Francji.

Część tekstu zaczerpnięta z witryn: arsenal.art.pl; www.artprogram.art.pl.

opr. Jacek Kasprzycki