Sztuka Absolutu Jerzego Jękota
Jerzy Jękot
Artysta jest
malarzem, poetą i dramaturgiem – twórca nowych idei w sztuce.
Urodził się 11
sierpnia 1942 roku w Tarnowie. Studia artystyczne podjął na Uniwersytecie
Mikołaja Kopernika w Toruniu u prof. Bronisława Kierzkowskiego oraz w
Państwowej Wyższe Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu u prof. Mariana Szmańdy.
Dyplom uzyskał w 1972 roku.
Różnorodne
poszukiwania artystyczne Jerzego Jękota wymierzone są w przyszłość. Jego
dążeniem jest, jak powiada, intuicyjne odkrycie lub choćby dotknięcie obszarów
myśli i odczuć człowieka przyszłości. Już od czasu studiów w poznańskiej
PWSSP, gdzie studiował indywidualnym tokiem (od 1969 do uzyskania dyplomu w
1972 roku) zdawał sobie sprawą z nie wystarczalności dotychczasowych formuł
artystycznych, które próbował zsyntetyzować i uogólnić (w latach 1965-68
wykonał cykl składający się z kilkuset miniatur olejnych, w którym prowadził
doświadczenia: od realizmu, poprzez fazy kubizujące, układy geometryczne, po
abstrakcję organiczną, rozwiązania świetlno-kolorystyczne i malarstwo materii).
Ponadto spostrzegł, że w naszych czasach nadmiernie
preferuje się fizyczną stronę rzeczywistości na niekorzyść metafizycznej, co
prowadzi do scjentyzmu, a tym samym pomijania czy wręcz negowania zjawisk
niewyjaśnionych na danym etapie wiedzy, a także wyjałowienia przeżyć
wewnętrznych człowieka, czyli tego co zwykło się określać mianem „duchowości”.
Myślę, że na skutek poczynionych obserwacji i doświadczeń oraz
wiary w siłę sprawczą i ład
wszechświata Jerzy Jękot zainteresował się poszukiwaniem uniwersalnych reguł,
absolutnego porządku, który wszystko wyjaśni i wszystkiemu nada sens. Stąd
zapewne już na początku drogi twórczej swoim działaniom, które stworzył od
podstaw, nadał nazwę Sztuką absolutu.
„Artysta - pisała Alicja Kępińska w 1973 roku we wstępie
zamieszczonym w katalogu do wystawy w poznańskim BWA - nazywa swoją pracę
Poszukiwaniem absolutu. Próbuje sprostać tym potrzebom ludzkiego umysłu, które
pomijając logikę realiów bytu, instynktownie kierują się ku poszukiwaniu w
chaosie świata materii prawa idealnego, niezmiennego, wiecznego, niezawodnej
go, stosowalnego do wszechzjawisk, tłumaczącego ową „eidos” - istotę rzeczy
bezskutecznie poszukiwaną zarówno przez systemy filozoficzne, jak i wyobraźnie
poetyckie, wszystkich czasów”.
Poznański twórca swoje dociekania przedstawiał w postaci: swoistych
dywagacji filozoficznych, systemowych układów obrazów malowanych, książek
artystycznych, magicznych układów literowych i cyfrowych, notacji rysunkowych,
będących, jak twierdzi, konkretyzacją myśli oraz tzw. kratownic i ran w których
zaszyfrował sobie tylko widoczne treści, a także seansów sztuki UTIDON (skrót od Układy
Transferyczne Integralnych Działań Obiektu Nowatorskiego).
Wspomnieć jeszcze trzeba, że Jerzy Jękot jest autorem
polichromii Stworzenie świata, którą oglądać dać można w gmachu Akademii Rolniczej w
Poznaniu.
Na tym nie wyczerpuje się jego inwencja twórcza, gdyż
zajmuje się on jeszcze pisaniem dramatów, poezji (jest autorem około 12 tysięcy wierszy i
dramatów), siedemdziesięciu książek, mikropowieści oraz oper notowanych „językiem” plastyki.
Niektóre tytuły książek artysty to: Sztuka Poetyckich Skojarzeń,
Sztuka Poezji Absurdalnej, Moc Świetlna, Rzeka Biała, Rzeka
Czarna, Złote Myśli, Pytania, Kodeks
Himalajski, Księga Sztuki Absolutu, Kosmogonia, Zamysły
obrazów tomy I, II i
III, O OBRORTACH CIAŁ WSZELAKICH (400 stron), KOSMOS – TOMY I,
II i i. Wybrane tytuły dramatów to m.in.; „Ptaki umierają” (1971),
„Na targu z zabawkami” (1974), „Intelektualiści” (1975”. Ponadto uprawia, concept-art, a tworzy
koncepcje, które nie muszą być realizowane Zaliczają się do nich idee
kryształowego ogrodu i miasta artystów. Jego autor jest zdania, że w
przyszłości artyści będą występować w wielkich ośrodkach (miastach artystów), w
których powstaną sanktuaria sztuki. Pomysłodawca wyobraża je sobie jako
ogromne, szklane walce, w których wnętrzach bez przerwy odbywać się będą
występy. Wykonawcy wyłaniać się mają z podziemi i w nich po zakończeniu pokazu
znikać. Publiczność natomiast będzie oglądać ich z zewnątrz. Przy czym w owych
sanktuariach będą prezentowane wszystkie dziedziny, od tradycyjnych np. oper,
po spektakle awangardowe.
Wystawy indywidualne artysty (wybór):
● 1969: > Wystawa malarstwa, Galeria
Od Nowa, Poznań; ● 1971: > Wystawa malarstwa,
„Akumulatory”, Poznań; ● 1973: > Utidon, Seans sztuki,
Galeria „Cicibór”, Poznań;
● 1975: > Utidon, Seans sztuki,
Galeria „Cicibór”, Poznań; > Sztuka Absolutu, obrazy, Galeria 72,
Chełm; > Wystawa artysty, Brno; ● 1976: > Sztuka
Absolutu, Seans sztuki, BWA, Sopot; > Sztuka Absolutu, Seans sztuki,
Waga, Poznań; > Wystawa artysty, Getynga; ● 1977: > Złote ziarno, Seans sztuki, BWA,
Poznań; > Sztuka Absolutu, Seans sztuki, Pałac Kultury, Poznań;
● 1978: > Pokaz Utidon 2, BWA, Poznań; ● 1980:
> Wystawa malarstwa, BWA, Poznań; ● 1981: > Przestrzenie
muzyczne poświęcone artystom świata, BWA, Poznań; ● 1987: >
Sztuka Myśli i Wyobraźni, Poznań; ● Lata 90: > Seanse: Sztuka
Absolutu, UTIDON, Sztuka Myśli i Wyobraźni.
Wystawy zbiorowe artysty (wybór):
● 1973: > Ogólnopolska wystawa malarstwa,
Toruń; ● 1974: > Ogólnopolska wystawa malarstwa, Tarnów;
> Plastyka poznańska, BWA, Poznań; ● 1975: > Ogólnopolska
wystawa malarstwa, Toruń; > Biennale Młodych, Sopot; > Plastyka poznańska, aktualne
tendencje, CBWA, Warszawa; ● 1976: > Seans sztuki,
Muzeum Okręgowe, Gorzów Wlkp.;
> Pokonkursowa
wystawa malarstwa im. J. Spychalskiego, BWA, Poznań;
● 1977: > Pokonkursowa wystawa
malarstwa im. J. Spychalskiego, BWA, Poznań;
● 1981: > Brzozowski i przyjaciele,
BWA, Poznań; ● 1986: > Artyści Poznania: 1945-85, Muzeum
Narodowe, BWA, Poznań; ● 2003: > Galeria ’72, Chełm; >
„Dobra Książka”, Galeria Działań, Warszawa.
Prace artysty
znajdują się w zbiorach: Ministerstwo Kultury i Sztuki, Muzeum Narodowe w
Poznaniu, Klasztor na Jasnej Górze, Muzeum Narodowe w Toruniu, Muzeum M.
Kopernika we Fromborku, BWA Poznań oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, USA,
Niemczech, Holandii i Anglii.
Część tekstu
zaczerpnięto z: Biuro Wystaw
Artystycznych w Poznaniu - „Jerzy Jękot - Sztuka Myśli i Wyobraźni” - Poznań
1987.
Sztuka Absolutu Jerzego Jękota