JANÓS OLÁH
Pieśń która ucichła
Otwierasz bramę
podwórze puste
gdzie się zapodział
stary owczarek?
Otwierasz drzwi
dom też jest pusty
Wszyscy mieszkańcy
gdzieś się wynieśli
Otwierasz kredens
półki są puste
orzechy i jabłka
znikły
Otwierasz szafę
szuflady puste
Buty i spodnie
znoszone w nic
Otwierasz pięści
masz palce puste
Ostatni forint
z nich się wytoczył
Otwierasz usta
gardło jest puste
Pieśń którą zacząłeś
właśnie ucichła
W drodze
babie lato
rozsypane
jak płatki astrów
morskie
brązowe promienie
pod rozsypanymi kwiatami
Parowiec miota mną
w pękniętym orzechu
podróży
przełożył Bohdan Zadura